แหล่งที่มาของศาสนาอิสลาม

Languages
  1. home

  2. article

  3. กองคาราวานที่กำลังเดินทางไปพิธีฮัจญฺ

กองคาราวานที่กำลังเดินทางไปพิธีฮัจญฺ

คาราวานหนึ่งซึ่งกำลังมุ่งไปยังมักกะ เมื่อได้เดินทางมาถึงเมืองมะดีนะฮฺ จึงได้ทำการหยุดพัก ต่อมาไม่นาน ก็ออกเดินทางสู่เมืองมักกะฮฺ
บนเส้นทางระหว่างมะดีนะฮฺ กับ มักกะฮฺ  กองคาราวานได้พบกับชายผู้หนึ่งในบ้านหลังหนึ่งซึ่งรู้จักกัน ในขณะที่พูดจาทักทายกันอยู่นั้น ชายผู้นี้ได้เหลือบไปเห็นบุคคลหนึ่งซึ่งอยู่ท่ามกลางพวกเขา (กองคาราวาน)  และมีใบหน้าแห่งผู้ศรัทธาที่สูงส่ง กับมีความยำเกรงสำแดงให้เห็นกำลังขะมักเขม้นกระวีกระวาด อยู่กับการงานต่างๆ ที่กองคาราวานมีความจำเป็น ในพริบตาแรกเขารู้จักบุคคลนั้นทันที เขาจึงถามชาวกองคาราวานอย่างประหลาดใจว่า ชายผู้ที่เขากำลังทำงานอย่างแข็งขันอยู่นั้น พวกเจ้ารู้จักเขาหรือไม่   พวกเขาตอบว่า  ไม่  เราไม่รู้จักเขาเลย เขาได้เข้ามาร่วมกับเราในเมืองมะดีนะฮฺ แต่ดูแล้วเขาคือชายผู้ซึ่งผู้มีความยำเกรง และศรัทธาสูงยิ่ง เรามิได้ขอร้องให้เขามาทำงานต่างๆ ให้แก่เรา แต่เขามีความสมัครใจที่จะร่วมทำงานกับผู้อื่น และช่วยเหลือผู้อื่น
ถ้าอย่างนั้นพวกเจ้าไม่รู้จักเขาจริงๆ   ถ้าหากพวกเจ้ารู้จักเขาพวกเจ้าจะไม่ทะลึ่งเสียมารยาทแบบนี้ และไม่มีวันที่พวกเจ้าจะยอมให้เขาเป็นคนรับใช้กระทำกิจการต่างๆ ของพวกเจ้าดอก
ชาวคาราวาน  “แล้วเขาคือใครกันละ”
ชายผู้นั้น  “เขาคือ อะลี บุตร ฮุซ็ยนฺ ซัยนุล อาบีดีน (อ.)  (อิมามที่สี่)”
ทุกคนในกองคาราวานลุกขึ้นยืนกันอย่างโกลาหล และปฏิบัติการขออภัยโทษด้วยการเข้าไปจูบมือเท้าของท่านอิมาม (อ.) ในขณะเดียวกันพวกเขาก็พูดในเชิงกล่าวตำหนิตนเองขึ้นว่า “นี่มันอะไรกันทำไมท่านจึงทำกับพวกเราแบบนี้ ขออัลลอฮ อย่าให้เป็นเช่นนั้น มาตรว่าเราได้กระทำในสิ่งที่มิบังควรต่อท่านขึ้นมา เราจะถูกตราหน้าว่าคือผู้กระทำผิดบาปอันใหญ่หลวงทีเดียว
อิมาม (อ.) “ฉันได้เลือกสรรที่จะร่วมเดินทางกับพวกท่านเพราะฉันรู้ดีว่าพวกท่านไม่รู้จักฉัน เพราะว่าบางครั้งที่ฉันเดินทางร่วมกับบุคคลที่เขารู้จักฉันได้ดีพวกเขาจะปฏิบัติต่อฉันอย่างเมตตาอ่อนน้อม เป็นเพราะฉันคือผู้คนจากครอบครัวท่านศาสดา (ซ็อล ฯ) และเขาจะไม่ปล่อยให้ฉันมีหน้าที่อันใดเลยในการรับใช้หรือปฏิบัติภารกิจการงาน ด้วยเหตุนี้ฉันจึงต้องเลือกผู้ร่วมเดินทางที่พวกเขาไม่รู้จักฉัน และฉันจะไม่แนะนำตัวให้พวกเขาได้รู้จัก เพื่อที่ฉันจักได้รับใช้ และทำงานอย่างสบาย” [1]

[1] บิฮารุลอันวาร เล่ม 11 หน้า 21