แหล่งที่มาของศาสนาอิสลาม

Languages
  1. home

  2. article

  3. การมองอย่างไรจึงจะถือว่าฮะรอมและเป็นบาป

การมองอย่างไรจึงจะถือว่าฮะรอมและเป็นบาป

เนื่องจากการคลุมศีรษะไม่เรียบร้อยของบางจังหวัด เช่น เตหะรานเป็นต้น ซึ่งนับตั้งแต่เริ่มต้นชัวโมงไปจนถึงช่วงสุดท้ายของวัน เราต้องทำงานร่วมกับสตรีที่คลุมศีรไม่เรียบร้อยจำนวนมาก แล้วเช่นนี้จะถือว่าเป็นบาปด้วยหรือไม่?
คำถามนี้ไม่มีคำตอบแบบสั้น ปรดเลือกปุ่มคำตอบที่สมบูรณ์
อัลลอฮฺ ทรงตรัสไว้ในอัลกุรอานเกี่ยวกับการมองนามะฮฺรัมว่า :
«قل للمؤمنین یغضوا من ابصارهم»،
“จงบอกแก่บรรดาบุรุษผู้มีศรัทธา ให้พวกเขาลดสายตาของพวกเขาลงต่ำ”[1]
«و قل للمؤمنات یغضضن من ابصارهن»
“และจงบอกแก่บรรดาสตรีผู้มีศรัทธา ให้พวกนางลดสายตาของพวกนางลงต่ำ”[2]
ท่านอิมามซอดิก (อ.) กล่าวถึงประเด็นนี้ว่า “การมองนามะฮฺรัม, เสมือนลูกศรอาบยาพิษของชัยฏอน และตั้งกี่มากน้อยแล้วการมองเพียงครั้งเดียว แต่ต้องเสียใจนานไปตลอดชีวิต”[3]
การมองที่ฮะรอมตามหลักการอิสลามได้แก่ : ผู้ชายได้มองไปตามเรื่อนร่างหญิงที่เป็นนามะฮฺรัม (นอกจากใบหน้า และฝ่ามือทั้งสองจนถึงข้อมือ), ไม่ว่าจะมองด้วยความเสน่หาราคะหรือไม่ก็ตาม, เช่นกันถ้ามองใบหน้า มือทั้งสอโดยมีเจตนาในทางตัณหาราคะ หรือกลัวว่าจะนำไปสู่ฮะรอม ถือว่าฮะรอมเช่นกัน, ในทางกลับกันหญิงที่มองชายนามะฮฺรัม (ยกเว้นในหน้า,คอ มือสองข้าง และขาบางส่วน)[4] บางครั้งมีเจตนาในแง่ตัณหาราคะ หรือไม่มีก็ตาม ทำนองเดียวกันประเด็นที่ได้กล่าวถึงนี้ ถ้าหากมีเจตนาเพื่อตัณหาหรือกลัวว่าจะนำไปสู่ฮะรอม
สำหรับความชัดเจนในประเด็นนี้ จึงขอนำเสนอประเภทของการมองที่ไม่อนุญาตและฮะรอม ประกอบด้วย :
การมองที่ฮะรอมประกอบด้วย:
1. การมองใบหน้าหญิงที่เสริมสวยแล้ว
2. การมองไปที่เครื่องประดับของเธอ
3. การมองภาพถ่ายของหญิงที่รู้จักซึ่งไม่ได้คุมศีรษะ
4.การมองด้วยความกลัว (กลัวว่าจะนำไปสู่ฮะรอม)
5.การมองร่างกายของชายที่เป็นนามะฮฺรัม (ยกเว้นใบหน้าและมือทั้งสอง) แต่ปัญหานี้ระหว่างมัรญิอฺตักลีดมีความเห็นไม่ตรงกัน ซึ่งกล่าวไปแล้วในเชิงอรรถที่  4
6. การมองทั่วร่างกายหญิงที่เป็นนามะฮฺรัม (ยกเว้นใบหน้าและมือทั้งสองจนถึงข้อมือ)
7.การมองด้วยความปรารถนาในเชิงราคะ (แม้ว่าจะมองใบหน้า มือทั้งสอง เท้า และร่างกายของเพศเดียวกันก็ตาม)[5]
การพิจารณาประเด็นดังต่อไปนี้เพื่อประกอบความชัดเจนเรื่องการมอง ถือว่าสำคัญยิ่ง
คำถามที่ 1 : บุคคลหนึ่งมีเจตนาแต่งงาน, ดังนั้น เขามีสิทธิมองใบหน้าและผมของหญิงทั่วไปตามถนนหรือไม่ โดยไม่ได้มีเจตนาเพื่อตัณหาราคะ เพื่อเลื่อกคนใดคนหนึ่งหลังจากพอใจแล้วจะได้ไปสู่ขอ?
คำตอบ : มัรญิอฺทั้งหมด : มีทัศนะตรงกันว่าการมองลักษณะนี้ถือว่าไม่อนุญาต[6]
หมายเหตุ : การมองเรือนร่างของสตรี,โดยมีเจตนาเพื่อแต่งงานกับเธอมีเงื่อนไขในการมอง แต่จะยังไม่กล่าวในที่นี้
คำถามที่ 2 : การมองไปที่รูปทรงโค้งเว้าของร่างกายหญิงที่เป็นนามะฮฺรัม (เช่น อก ก้น หรือด้านหลัง) มองไปบนเสื้อ หรือผ้าคลุม ถือว่าอนุญาตหรือไม่?
คำตอบ : มัรญิอฺทั้งหมด : กล่าวว่าถ้ามีเจตนาเพื่อตัณหาราคะ หรือเกรงว่าจะเป็นบาปแล้วละก็ การมองลักษณะนี้ไม่อนุญาต[7]
เมื่อพิจารณาคำวินิจฉัยข้างต้นแล้วเข้าใจได้ว่า แม้ว่าจะมีเจตนาเพื่อแต่งงาน และไม่ได้มองด้วยความเสน่หาราคะ ก็ไม่อนุญาตให้มองใบหน้าและผมของหญิงตามถนนหนทาง และไม่อนุญาตให้มองรูปทรงส่วนโค้งเว้าของหญิงที่เป็นนามะฮฺรัม (เช่น อก ก้น หรือด้านหลัง),แม้จะมองผ่านเสื้อผ้าหรือเสื้อคลุมยาวก็ตาม, การมองด้วยความเสน่หาราคะ หรือมีเจตนาเพื่อสนองตัญหาไม่ว่าจะเป็นบริเวณที่อนุญาตให้มอง หรือไม่อนุญาตให้มองก็ตาม ถือว่าฮะรอมทั้งสิ้น.
แต่บนเงื่อนไขที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เช่น ตามท้องถนน หรือสถานที่ทำงาน ซึ่งจำเป็นต้องพบเจอกับเพศตรงข้าม และหรือหญิงมีฮิญาบไม่เรียบร้อย ตามหลักการอิสลามแล้วการมองผ่านทั่วไปไม่ถือว่าเป็นบาป, แต่ถ้ามองจนเหลียวหลังหรือจนกระทั่งลับสายตาถือว่า เป็นบาป
ดังนั้น สามารถกล่าวได้ว่าแม้ว่าในความเป็นไปได้ของการมอง หรือไม่มีความจำเป็นต้องมอง เช่น ขณะเดินกลับบ้าน หรือขณะข้ามถนนหนทาง ซึ่งการมองเหล่านี้เป็นพื้นฐานนำไปสู่ฮะรอมแล้วละก็ ดังนั้น จงหลีกเลี่ยงการมองนั้นเสีย

 

www.Islamquest.net
[1] อัลกุรอาน นูร, 30.
[2] อัลกุรอาน นูร, 31.
[3] บิฮารุลอันวาร เล่ม 101, หน้า 40
[4] ประเด็นนี้ระหว่างมัรญิอฺตักลีดมีความคิดเห็นไม่ตรงกัน, ดังนั้น โปรดศึกษาจากคำถามและคำวินิจฉัน ด้านล่างนี้
คำถาม : กฎการมองของหญิงไปต้นแขนของฝ่ายชายนามะฮฺรัมเป็นอย่างไรบ้าง?
อิมาม, คอเมเนอี, ซอฟีย์ : ไม่อนุญาต
บะฮฺญัติ : อิฮฺติยาฏวาญิบไม่อนุญาต
ตับรีซียฺ, ซิตตานียฺ, ฟาฏิลลันกะรอนียฺ, มะการิม, นูรีย และวะฮีด : ถ้าหากไม่มีเจตนาเพื่อตัณหาราคะ หรือไม่ได้เกรงว่าจะเป็นบาปกรรม ไม่เป็นไร, (ริซาละฮฺ ดดนิชญู, กฎการมอง, หน้า 202)
[5] ริซาละฮฺ ดดนิชญู, กฎการมอง, หน้า 197
[6] มะการิม, ตะอฺลีกอต อะลัลอุรวะฮฺ, ข้อที่ 26, อิสติฟตาอาต, เล่ม 1, คำถามที่ 816, ฟาฏิลลันกะรอนียฺ, ตะอฺลีกอต อะลัลอุรวะฮฺ, เล่ม 2, อันนิกาฮฺ, ข้อ 26, ซอฟียฺ, ฮิดายะตุลอบาด, เล่ม 2, อันนิกาฮฺ, ข้อ 28, อิมาม, ตะฮฺรีรุลวะซีละฮฺ, เล่ม 2, อันนิกาฮฺ, ข้อ 28, ซิตตานียฺ, มินฮาจ อัซซอลิฮีน, เล่ม 2, อันนิกาฮฺ, ข้อ 28, ตับรีซียฺ, ซิรอฏุน นิญอต, เล่ม 6, ข้อ 948, ดัฟตัร , วะฮีด, ริซาละฮฺ ดอนิชญู, อะฮฺกามการมอง, หน้า 201.
[7] อิมาม,อิสติฟตาอาต, เล่ม 3 (อะฮฺกามฮิญาบ), คำถามที่ 27, ซิตตานียฺ, sistano.org، (ฮิญาบ) คำถามที่ 5,ฟาฏิล, ญิมิอุล มะซาอิล, เล่ม 1 คำถามที่ 708, มะการิม, อิสติฟตาอาต, เล่ม 2, คำถามที่ 153, และ 1023, นูรีย์,อิสติฟตาอาต, เล่ม 2, หน้า 679, ตัฟรีซียฺ, ซิรอฏุน นิญาต, เล่ม 1, คำถามที่ 907, ซอฟียฺ, ญามิอุลอะฮฺกาม, เล่ม 2,คำถามที่ 1694, และ 1729, คอเมเนอี, อิสติฟตาฮฺ, คำถามที่ 618, และ 559, อัลอุรวะตุลวุซกอ, เล่ม 1 ข้อ 16,และตัฟตัร, วะฮีด, บะฮฺญัต, ริซาละฮฺดดเนชญู, อะฮฺกามการมอง, หน้า 202