แหล่งที่มาของศาสนาอิสลาม

Languages
  1. home

  2. article

  3. การให้ความสำคัญต่อการอ่านกุรอาน

การให้ความสำคัญต่อการอ่านกุรอาน

1. ช่วงเวลาอ่านอัล-กุรอาน
การกล่าวพรรณนาถึงพระดำรัสของพระผู้เป็นเจ้าทุกเวลาถือว่าเป็นสิ่งที่ดี เนื่องจากการสนทนากับผู้ที่เป็นที่รักไม่มีเวลาเฉพาะสามารถสนทนาได้ตลอดเวลา คนรักย่อมคอยโอกาสอย่างใจจดใจจ่อว่าเมื่อไหร่คนรักของตนจะมีเวลาว่าง เพื่อจะได้อยู่ใกล้ชิด และพูดคุยด้วยท่านศาสดา (ซ็อล ฯ) กล่าวกับท่านอิมามอะลี (อ.) ว่า จงอ่านอัล-กุรอานไม่ว่าเจ้าจะอยู่ในสถานการณ์หรือเงื่อนไขใดก็ตาม (วะซาอิลุชชีอะฮฺ เล่ม 4 บาบ 47 ฮะดีซที่ 1)
อัล-กุรอานบางโองการและริวายะฮฺของอฮฺลุลบัยตฺ (อ.) กล่าวว่า การอ่านอัล-กุรอานบางช่วงเวลาก็เหมาะสมและบางช่วงก็ไม่เหมาะสม ซึ่งจะอธิบายทั้งสองกรณีดังนี้
ช่วงเวลาที่เหมาะสมสำหรับอ่านอัล-กุรอาน
ช่วงเดือนเราะมะฎอน อันจำเริญซึ่งถือว่าเป็นฤดูกาาลของอัล-กุรอาน ท่านศาสดา (ซ็อล ฯ) กล่าวว่า บุคคลใดอ่านอัล-กุรอาน 1 โองการในเดือนเราะมะฎอนเสมือนได้อ่านอัล-กุรอานจบ 1 ครั้งในเดือนอื่น (อุซูลกาฟียฺ เล่ม 2 หน้าที่ 617-618)
เช้าตรู่ของทุกวันที่บรรดาสรรพสิ่งถูกสร้างทั้งหลายต่างนอนหลับไหล แต่บุคคลที่มีความรักในพระผู้เป็นเจ้าได้ตื่นขึ้นเหมือนแสงเทียนที่กำลังลุกโชติช่วง รินหลั่งน้ำตาและระลึกถึงคนรักของตนอย่างใจจดใจจ่อ ริวายะฮฺบางบทจากท่านศาสดา (ซ็อล ฯ) ได้กล่าวสนับสนุนการอ่านอัล-กุรอานในช่วงเวลากลางคืน โดยเฉพาะอย่างยิ่งช่วงก่อนเข้านอนได้รับการแนะนำไว้อย่างมาก (เล่มเดิม)
การอ่านอัล-กุรอานขณะนมาซที่นอกเหนือไปจากซูเราะฮฺวาญิบที่ต้องอ่าน ท่านอิมามฮุซัยนฺ (อ.) กล่าว่า บุคคลใดอ่านโองการต่าง ๆ จากอัล-กุรอานขณะยืนปฏิบัตินมาซ อัลลอฮฺจะบันทึกแต่ละคำเท่ากับ 100 ความดี (อุซูลกาฟียฺ เล่ม 2 หน้าที่ 611 / 612)
บางโองการได้กล่าวย้ำเน้นว่าให้อ่านอัล-กุรอานทุกเช้าและขณะดวงอาทิตย์ตกดิน โดยกล่าวว่า และเจ้า (มุฮัมมัด) จงรำลึกถึงพระผู้อภิบาลของเจ้าในใจของเจ้าด้วยความนอบน้อมและยำเกรงและโดยไม่ออกเสียงดัง ทั้งในเวลาเช้าและเย็นและจงอย่าอยู่ในหมู่ผู้ที่เผลเรอ (อัล-กุรอาน ซูเราะฮฺ อะอฺรอฟ 205)
ซึ่งอัล-กุรอานเป็นตัวอย่างที่ยิ่งใหญ่สำหรับการรำลึกถึงพระผู้เป็นเจ้า
หมายเหตุ ช่วงเวลาที่ดวงอาทิตย์ขึ้นและตกเป็นช่วงเวลาที่สำคัญในการเปลี่ยนแปลงกลางคืนให้เป็นกลางวัน ช่วงเวลหนึ่งได้เข้ามาแทนที่อีกเวลหนึ่ง เป็นการเตือนสำทับให้มนุษย์ได้คิดถึงตัวเองและอายุขัยของตนที่ได้เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วเหมือนเวลากลางวันและกลางคืน
ช่วงเวลาที่ไม่เหมาะสมสำหรับอ่านอัล-กุรอาน
บางริวายะฮฺกล่าวว่า ช่วงเวลาที่เปลือยเปล่า (โดยเฉพาะอย่างยิ่งขณะอยู่ในห้องน้ำ) หรือช่วงเวลาที่ทำการชำระล้าง และช่วงเวลาที่มีเพศสัมพันธ์ (วะซาอิลุชชีอะฮฺ เล่ม 1 บาบที่ 7 อะฮฺกามการขับถ่าย)
บางริวายะฮฺกล่าวว่า อ่านอัล-กุรอานทุกช่วงแม้แต่ช่วงเวลาที่อยู่ในห้องน้ำถือว่าดี ท่านอิมามซอดิก (อ.) กล่าวว่า ไม่เป็นไรหากเจ้าจะทำการรำลึกถึงอัลลอฮฺ แม้ว่าท่านกำลังปัสสาวะอยู่ก็ตาม เนื่องจากว่าการรำลึกถึงอัลลอฮฺดีตลอดเสมอ ฉะนั้นจงอย่างเผอเรอการรำลึกถึงพระองค์ (เล่มเดิม)
ข้อควรพิจารณา จะเห็นว่าริวายะฮฺทั้งสองขัดแย้งกัน แต่สามารถรวมริวายะฮฺทั้งเข้าด้วยกันบนความหมายที่ว่า ทุกครั้งที่อ่านอัล-กุรอานถ้าเป็นการดูถูกอัล-กุรอานถือว่าไม่อนุญาต แต่ถ้าไม่ถือว่าเป็นการดูถูกอัล-กุรอานและเป็นการรำลึกถึงพระองค์ ถือว่าอนุญาต
ข้อควรพิจารณา การอ่านอัล-กุรอานที่มีโองการซัจดะฮฺวาญิบสำหรับสตรีที่มีรอบเดือน หรืออยู่ในช่วงของนิฟาซ (มีโลหิตหลังการคลอดบุตร) หรือบุคคลที่มีอยู่ญูนุบ เป็นฮะรอม (ไม่อนุญาต) แต่ถ้าเป็นบทที่ไม่มีซัจดะฮฺวาญิบอนุญาตให้อ่านได้ไม่เกิน 7 โองการ
2. จำนวนการอ่านอัล-กุรอาน
ไม่ว่าจะมากหรือน้อยเท่าใดก็ตามสำหรับการรำลึกถึงพระผู้เป็นเจ้าแล้ว ถือว่าน้อยทั้งสิ้นอัลลอฮฺ (ซบ.) ตรัสว่า ดังนั้นพวกเจ้าจงอ่านอัล-กุรอานตามแต่สะดวกเถิด (มุซัมมิล 20)
ริวายะฮฺจากอะฮฺลุลบัยตฺ (อ.) กำหนดว่า อย่างน้อยที่สุดควรอ่านอัล-กุรอานคืนละ 10 โองการ
ท่านอิมามบากิร (อ.) รายงานจากท่านศาสดา (ซ็อล ฯ) ว่า บุคคลใดอ่านอัล-กุรอานทุกคืน ๆ ละ 10 โองการเขาจะไม่ถูกบันทึกว่าเป็นหนึ่งในหมู่หลงลืม (อุซูลกาฟียฺ เล่ม 1 หน้าที่ 612 ฮะดีซที่ 5)
แต่ริวายะฮฺส่วนมากได้ระบุว่าควรอ่านอัล-กุรอานอย่างน้อยวันละ 50 โองการ
ท่านอิมามซอดิก (อ.) กล่าวว่า อัล-กุรอานคือพันธสัญญาระหว่างมนุษย์กับพระผู้เป็นเจ้า ดังนั้นเป็นการดีที่มนุษย์ควรใส่ใจต่อสัญญาของตนที่ได้ตกลงไว้ และควรอ่านข้อสัญญาอย่างน้อยวันละ 50 โองการ (เล่มเดิม หน้าที่ 609)
ริวายะฮฺจำนวนมากได้กล่าวแนะนำว่าให้อ่าน อัล-กุรอานให้จบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงเดือนเราะมะฎอน แต่ห้ามที่จะให้อ่านอัล-กุรอานด้วยความรวดเร็ว ขณะเดียวกันได้แนะนำว่าให้อ่านอัล-กุรอานด้วยความปราณีตตั้งใจและอ่านอย่างมีท่วงทำนอง (เล่มเดิม หน้าที่ 617 ฮะดีซที่ 2)
ตำเตือน สำหรับสตรีที่มีรอบเดือน นิฟาซ และบุคคลที่มีญินาบัตเป็นมักรูฮฺ ถ้าจะอ่านอัล-กุรอานที่นอกเหนือจากบทที่มีโองการซัจดะฮฺวาญิบเกิน 7 โองการ แต่ถ้าเป็นบทที่มีโองการซัจดะฮฺวาญิบเป็นฮะรอม
3. การฟังและนิ่งเงียบ
มารยาทของผู้ฟังขณะอัญเชิญอัล-กุรอานคือการนิ่งเงียบ อัลลอฮฺ (ซบ.) ตรัสว่า และเมื่ออัล-กุรอานถูกอ่านขึ้น จงสดับฟังอัล-กุรอานและจงนิ่งเงียบ เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รับการเอ็นดู (อัล-กุรอาน ซูเราะฮฺ อัล อะอฺรอฟ 204)
จากโองการข้างต้นสามารถสรุปประเด็นสำคัญได้ดังนี้
1. หน้าที่ประการแรกของผู้ฟังอัล-กุรอานคือนิ่งเงียบ
2. หน้าที่ประการที่สองของผู้ฟังอัล-กุรอานคือการฟังดัวยความตั้งใจในความหมายของโองการ ซึ่งแตกต่างไปจากการฟังโดยทั่วไปที่เพียงแค่ได้ยินผ่านหูไปมาเท่านั้น และการที่อัลลอฮฺ (ซบ.) ทรงตรัสถึงการฟังก่อนการนิ่งเงียบตามโองการข้างต้น อาจเป็นเพราะการให้ความสำคัญต่อสิ่งนั้น เพราะโดยธรรมชาติแล้วการนิ่งเงียบต้องมาก่อนการฟัง
3. บุคคลใดก็ตามฟังอัล-กุรอานด้วยความตั้งใจทั้งจิตวิญญาณ พร้อมทั้งนิ่งเงียบเท่ากับเป็นการเตรียมจิตด้านในเพื่อรอรับความเมตตาจากพระผู้เป็นเจ้า บางโองการได้กล่าวย้ำเน้นถึงการตั้งใจฟังโองการต่าง ๆ สำหรับผู้ศรัทธาว่าเป็นการเพิ่มพูนความศรัทธาและเป็นการมอบหมายความไว้วางใจต่อพระองค์ อัล-กุรอานกล่าวว่า แท้จริงบรรดาผู้ที่ศรัทธานั้นคือ ผู้ที่เมื่อกล่าวถึงอัลลอฮฺหัวใจของพวกเขาก็หวั่นเกรง และเมื่อบรรดาโองการของพระองค์ถูกอ่านแก่พวกเขา ความศรัทธาของพวกเขาก็จะเพิ่มพูน และแด่พระเจ้าของพวกเขาเท่านั้นที่พวกเขามอบไว้วางใจ (อัล-กุรอาน ซูเราะฮฺ อันฟาล 2)
ท่านอิมามซัจญาด (อ.) กล่าวว่า บุคคลใดฟังการอ่านอัล-กุรอาน โดยที่เขาไม่ได้อ่าน อัลลอฮฺจะลบล้างหนึ่งในบาปพร้อมทั้งบันทึกความดีให้แก่เขา และยกฐานันดรของเขาให้สูงส่ง (อุซูลการฟียฺ เล่ม 2 หน้าที่ 612 ฮะดีซที่ 6)
ข้อควรพิจารณา
1. การนิ่งเงียบและฟังขณะได้ยินเสียงอ่านอัล-กุรอานเป็นมุซตะฮับ
2. ถ้าไม่ฟังและส่ออาการของการไม่ใส่ใจต่ออัล-กุรอาน ซึ่งสามารถกล่าวได้ว่าเป็นการดูถูกอัล-กุรอานเป็นฮะรอม แต่สำหรับงานมัจลิซ (ชุมนุมเกี่ยวกับศาสนา) หรืองานอ่านฟาติฮะฮฺให้กับผู้ตาย ซึ่งบางครั้งอาจจะมีการพูดคุยกับบ้างแต่ไม่สามารถกล่าวได้ว่าเป็นการดูถูกอัล-กุรอานไม่เป็นไร (อิซติฟตาอาตกุรอาน หน้า 147 ข้อที่ 12)
3. การกล่าวคำพูดบางอย่างระหว่างที่อ่านอัล-กุรอานในมัจลิซ หรือที่มีการประกวดแข่งขันอ่านอัล-กุรอาน เช่นคำว่า อะฮฺซันตะ หรือ ฏอยยิบัลลอฮฺ หรืออัลลอฮฺ อัลลอฮฺ ไม่เป็นไร แต่คำพูดเหล่านั้นต้องสอดคล้องกับมารยาทาของการฟังอัล-กุรอานด้วย
4. ระวังเรื่องการให้เกียรติอัล-กุรอาน
ดังที่กล่าวไปแล้วว่าการดูถูกอัล-กุรอานเป็นฮะรอม โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่เป็นมุสลิมนอกจากจะไม่มีสิทธิ์ดูถูกอัล-กุรอานแล้ว ต่อหน้าอัล-กุรอานยังต้องเอาใจใส่เรื่องมารยาทอย่างเป็นพิเศษชนิดที่กล่าวได้ว่าท่านกำลังยืนอยู่ต่อหน้าอาจารย์ แน่นอนการให้เกียรติต่ออัล-กุรอ่านในแต่ละพื้นที่มีประเพณีปฏิบัติไม่เหมือนกัน ซึ่งจะขอหยิบยกบางประเด็นที่เหมือนกันดังนี้
1. เก็บรักษาอัล-กุรอานในสถานที่ ๆ มีความเหมาะสมมองเห็นได้ชัดเจน ปลอดภัย และมีความสะอาด
2. นั่งอย่างมีมารยาทเมื่ออยู่ต่อหน้าอัล-กุรอาน
3. ควรมีที่วางอัล-กุรอาน เช่น หมอนหรือระฮาเป็นต้น
4. ควรนั่งหันหน้าตรงกับกิบละฮฺขณะอ่านอัล-กุรอาน และควรอ่านด้วยความตั้งใจ
5. ไม่ควรละเว้นการอ่านอัล-กุรอานในบ้าน เพราะวันกิยามะฮฺสิ่งหนึ่งที่จะฟ้องต่ออัลลอฮฺ (ซบ.) คืออัล-กุรอานที่ไม่ได้ถูกอ่านปล่อยทิ้งไว้จนฝุ่นละอองเกาะ (อุซูลกาฟียฺ เล่ม 1 หน้าที่ 613 ฮะดีซที่ 3)
6. ไม่ควรอ่านอัล-กุรอานในช่วงเวลาและสถานที่ ๆ ไม่เหมาะสม เนื่องจากเป็นการดูถูก
7. ไม่ควรวางสิ่งของบนอัล-กุรอาน
8. ถ้าหากอัล-กุรอานตกลงบนพื้นควรเก็บขึ้นมาอย่างรวดเร็วด้วยความเคารพ
9. ไม่ควรวางอล-กุรอานลงบนสิ่งที่เป็นนะยิซ เช่น รอยเลือด หรือเลือด เป็นฮะรอม และเป็นวาญิบให้หยิบขึ้นโดยเร็ว
10. กรณีที่ปก หรือกระดาษ หรือลายเส้นของอัล-กุรอานเปื้อนนะยิซ ต้องรีบล้างโดยเร็ว
ท่านเฟฎ กาชานียฺ นักตัฟซีรอัล-กุรอานผู้ทรงคุณวุฒิได้เขียนว่า นักอ่านอัล-กุรอานทั้งหลายควรรักษามารยาทหน้าตาของตนให้เหมาะสม และเวลาอ่านเป็นการดีให้หันหน้าตรงกับกิบละฮฺ และก้มศีรษะขณะอ่าน
ขณะอ่านอัล-กุรอานให้นั่งขัดสมาธิ และไม่สมควรนั่งพิงกับสิ่งใด เมื่อมองดูแล้วต้องมิใช่การนั่งที่มีใบหน้าบ่งบอกถึงความเหย่อหยิ่งจองหอง
ถ้านั่งคนเดียวไม่สมควรนั่งเสมอกับครู หรือมองดูแล้วเท่าเทียมกับครู (อัล มะฮัจตุลบัยฎออฺ เล่ม 2 หน้าที่ 219)
แม้ว่าการระวังรักษาและการให้เกียรติอัล-กุรอาน จะเป็นเรื่องที่สติปัญญารับได้ทุกคนก็ตาม กระนั้นริวายะฮฺจากอะฮฺลุลบัยตฺ (อ.) ยังได้สำทับให้เห็นถึงความสำคัญของเรื่องนี้ไว้อีก มีรายงานจากท่านอิมามซอดิก (อ.) ในวันกิยามะฮฺอัลลอฮฺ (ซบ.) จะตรัสถึงอัล-กุรอานว่า ฉันขอสาบานด้วยเกียรติยศ ความสูงส่ง และอำนาจของฉันว่า วันนี้ฉันจะให้เกียรติแก่บุคคลที่เคยให้เกียรติเจ้า และฉันจะทำให้ต่ำต้อยบุคคลที่เคยทำให้เจ้าต่ำต้อย (วะซาอิลุชชีอะฮฺ เล่ม 4 หน้า 827)
5.ซัจะฮฺขณะอ่านบทที่มีโองการซัจดะฮฺ
มีอัล-กุรอานอยู่ 15 โองการขณะที่อ่านหรือได้ยินคนอื่นอ่านต้องซัจดะฮฺ 1 ครั้งได้แก่
ก. อัล-กุรอาน 4 โองการต่อไปนี้เมื่ออ่านหรือได้ยินคนอื่นอ่าน เป็นวาญิบต้องซัจดะฮฺ ซึ่งเรียกว่า ซูเราะฮฺซัจดะฮฺ หรือ ซูเราะฮฺอะซาอิม ประกอบด้วย
– ซูเราะฮฺอัซ ซัจดะฮฺ โองการที่ 15
– ซูเราะฮฺอัล-ฟุซซิลัต โองการที่ 27
– ซูเราะฮฺอัน นัจมุ โองการที่สุดท้าย
– และซูเราะฮฺอัล อะลัก โองการสุดท้าย
ข. อัล-กุรอาน 11 โองการต่อไปนี้เมื่ออ่านหรือได้ยินคนอื่นอ่าน เป็นมุซตะฮับให้ซัจดะฮฺ ประกอบด้วย
– ซูเราะฮฺอัล อะอฺรอฟ โองการสุดท้าย
– ซูเราะฮฺอัร เราะอฺดุ โองการที่ 15
– ซูเราะฮฺอัล นะฮฺลิ โองการที่ 50
– ซูเราะฮฺอัล อัซรอ โองการที่ 109
– ซูเราะฮฺมัรยัม โองการที่ 58
– ซูเราะฮฺอัล ฮัจญฺ โองการที่ 18 และ 77
– ซูเราะฮฺอัล ฟุรกอน โองการที่ 60
– ซูเราะฮฺอัล นัมลิ โองการที่ 26
– ซูเราะฮฺอัซ ซ็อด โองการที่ 24
– ซูเราะฮฺอัน อินชิกอก โองการที่ 21

อะฮฺกามเฉพาะสำหรับโองการซัจดะฮฺ
1. บุคคลที่อ่านหรือได้ยินคนอื่นอ่านโองการซัจดะฮฺวาญิบโองการใดโองการหนึ่ง หลังจากจบแล้วต้องลงซัจดะฮฺทันที แต่ถ้าลืมเมื่อนึกขึ้นได้ให้ซัจดะฮฺ
2. การซัจดะฮฺวาญิบกุรอาน ไม่จำเป็นต้องหันหน้าตรงกิบละฮฺ หรือต้องมีวุฎูอฺ และเสื้อผ้าไม่จำเป็นต้องสะอาด และอนุญาตให้ซัจดะฮฺลงบนทุกสิ่งได้ยกเว้น สิ่งของที่เป็นอาหารหรือเครื่องดื่ม
3. กรณีที่ได้ยินโองการซัจดะฮฺจากวิทยุ โทรทัศน์ หรือเทป ซึ่งไม่ได้เป็นการได้ยินโดยตรงจากผู้อ่านไม่จำเป็นต้องซัจดะฮฺ
แต่ถ้าได้ยินจากเครื่องขยายเสียงที่เป็นเสียงของคนอ่านโดยตรง เป็นวาญิบต้องซัจดะฮฺ
หมายเหตุ เกี่ยวกับเรื่องนี้บรรดามัรญิอฺในยุคปัจจุบันวินิจฉัยตรงกัน เช่น
ท่านอิมามโคมัยนี (รฎ.) ริซาละฮฺเตาฎีฮุลมะซาอิล ข้อที่ 1096
ท่านอายะตุลลอฮฺ อะลี คอเมเนอี อิซติฟตาอาต เล่ม 1 หน้าที่ 105
ท่านอายะตุลลอฮฺ ฟาฎิล ลันกะรอนียฺ ทั้งสองกรณีเป็นวาญิบต้อง ซัจดะฮฺ (เตาฎีฮุลมะซาอิล ขอที่ 1117 , อิซติฟตาอานกุรอาน หน้าที่ 30)
4. กล่าวว่า การกล่าวซิกรฺในซัจดะฮฺวาญิบกุรอาน ไม่เป็นวาญิบ เพียงแค่เอาหน้าผากไปจรดพื้นถือว่าเพียงพอ แต่ดีกว่าให้กล่าวซิกรฺต่อไปนี้ รายงานโดยท่านอิมามอะลี (อ.)
لاَ اِلهَ اِلاَّ اللّه حَقًّا حَقًّاَ لاَ اِلهَ اِلاَّ اللّهَ اِيْمَانًا وَ تَصْدِيْقًا لاَ اِلهَ اِلاَّ اللّه عبدوية ورقًا سَجَدْتُ لكَ يَارَبَّ تَعبدًا ورقًا لا مستكبرًا و لا مستنكفًا بَل أنَا عبد ذَليل خَائفٌ مستَجِيرَ
หมายถึง แน่นอนไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮฺ ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮฺ ฉันขอศรัทธา และขอยืนยันว่าไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจาก อัลลอฮฺ ฉันขอแสดงควมเคารพภักดีและขอมอบตนเป็นข้าทาส โอ้พระผู้อภิบาล ฉันได้กราบ (ซัจดะฮฺ) ต่อพระองค์โดยการยอมจำนนเป็นข้าทาส ไม่ขอแสดงตนเป็นผู้ทรนงหรือผู้ดื้อดึง หากแต่ว่าฉันคือบ่าวที่ต่ำต้อย มีความเกรงกลัวจึงขอความคุ้มครองพระองค์ (อุรวะตุลวุซกอ เล่ม 1 ฟัซลฺ ฟี ซาอิริ อักซามิลซุญูด)
6. อ่านด้วยความใจเย็น
ความใจเย็นในการปฏิบัติทุกภารกิจการงาน ถือว่าเป็นสาเหตุนำไปสู่ความสำเร็จ และความถูกต้อง ส่วนการีบเร่งเป็นสาเหตุนำไปสู่ความเสียหายและความบกพร่อง ซึ่งสิ่งนี้สามารถพิสูจน์ได้จากการอ่านอัล-กุรอาน
ริวายะฮฺจำนวนมากมายได้กล่าวเตือนนักอ่านอัล-กุรอานทั้งหลายว่า จงหลีกเลี่ยงการรีบร้อนการอ่านอัล-กุรอาน ทว่าจงอ่านด้วยท่วงทำนองที่มีความไพเราะ เมื่ออ่านถึงโองการที่กล่าวถึงเรื่องสวรรค์ ให้หยุดเล็กน้อยเพื่อขอรางวัลสรวงสวรรค์จากพระองค์ และเมื่ออ่านถึงโองการที่กล่าวถึงนรก ให้หยุดเล็กน้อยเพื่อขอความคุ้มครองและพึ่งพาพระองค์ (อุซูลกาฟียฺ เล่ม 2 หน้า 617 , 618 ฮะดีซที่ 2 , 5)
แน่นอนเมื่อผู้อ่านอัล-กุรอาน อ่านอย่างใจเย็นยอ่มทำให้มีเวลาตรึกตรองในความหมายเหล่านั้นมากขึ้น ส่วนการอ่านอย่างรีบเร่งเขาจะไม่ได้รับการชี้นำใด ๆ จากอัล-กุรอานนอกจากผลบุญ และการออกเสียงถูกต้องตามหลักการอ่าน
7. อ่านอัล-กุรอานอย่างคนมีความรัก
บรรดาผู้ศรัทธาเมื่ออ่านอัล-กุรอานจะเห็นว่าอัล-กุรอานเกิดผลสะท้อนกับในทางบวก เขาจะอยู่ในสภาพของคนอยากรู้อยากเห็นอย่างใจจดใจจ่อ มีความหวาดกลัวซึ่งในบางจะเห็นว่ามีน้ำตาไหลพรากอาบแก้มทั้งสอง ซึ่งการร้องไห้บางเกิดจากความตื่นตันใจ และบางครั้งก็เกิดจากความรัก จะเห็นว่ามีริวายะฮฺจำนวนมากได้เน้นให้อ่านอัล-กุรอานด้วยความรัก เช่น
ท่านศาสดา (ซ็อล ฯ) กล่าวว่า ไม่มีดวงตาคู่ใดที่ร้องไห้ขณะอ่านอัล- กุรอาน นอกเสียจากว่าเขาจะมีความสุขในวันกิยามะฮฺ (มีซาน อัลฮิกมะฮฺ เล่ม 8 หน้า 89)
อัล-กุรอานกะรีมได้อธิบายมนุษย์ไว้ 2 ลักษณะ ซึ่งหนึ่งในนั้นเมื่อได้ยินอัล-กุรอานพวกเขาจะร้องไห้ อัล-กุรอานกล่าวว่า
إِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُ الرَّحْمَن خَرُّوا سُجَّدًا وَبُكِيًّا
เมื่อบรรดาโองการของพระผู้ทรงกรุณาปรานีถูกอ่านแก่พวกเขา พวกเขาจะก้มลงสุญูดและร้องให้ (อัล-กุรอาน ซูเราะฮฺ มัรยัม / 58)
ประเด็นที่น่าสนใจ มีริวายะฮฺจำนวนมากแนะนำว่าให้อ่านอัล-กุรอานด้วยสำเนียงที่ไพเราะ บางริวายะฮฺกล่าวว่าให้ร้องไห้อ่านอัล-กุรอาน หมายถึงอ่านพระดำรัสของพระผู้เป็นเจ้าด้วยความรักและอ่านอย่างมีศิลปะในการอ่าน
18. การอ่านให้จบ
ขั้นตอนการอ่านให้จบ ริวายะฮฺจากท่านศาสดา (ซ็อล ฯ) และจากท่านอิมามซอดิก (อ.) กล่าวว่าควรจบการอ่านอัล-กุรอานทุกครั้งด้วยประโยคที่ว่า เซาะดะกอลลอฮุล อะลียุล อะซีม หมายถึงสัจจะยิ่งอัลลอฮฺผู้ทรงสูงส่งและยิ่งใหญ่ (บิฮารุลอันวาร เล่มที่ 95 หน้าที่ 400 , เล่มที่ 57 หน้าที่ 243)
ดุอาอฺหลังจากการอ่าน ผู้ที่อ่านอัล-กุรอานทุกท่านถือว่าอยู่ท่ามกลางบรรยากาศของอุ่นไอแห่งพระดำรัส ฉะนั้น หลังจากอ่านอัล-กุรอานแล้วสมควรอย่างยิ่งที่ต้องดุอาอฺเป็นการส่งท้ายเพื่อการตอบรับในสิ่งที่ตนได้ปฏิบัติลงไป
ดุอาอฺที่อ่านหลังการอ่านอัล-กุรอานไม่ว่าจะเอ่ยด้วยภาษาใดก็ตามถือว่าเป็นสิ่งที่ดีทั้งสิ้น แต่ริวายะฮฺบางบทได้สนับสนุนให้กล่าวอุอาอฺดังต่อไปนี้ (อ้างแล้ว เล่มที่ 89 หน้าที่ 207)
اَللَّهُمَّ ارْحَمْنِى بِالْقُرآنِ ، وَاجْعَلْهُ لِى اِمَامًا وَ نُوْرًا وَ هُدىً وَ رَحْمَةً، اَللَّهُمَّ ذَكَّرْنِى مِنْهُ مَا نَسِيْتُ، وَ عَلِّمْنِى مِنْهُ مَا جَهِلْتُ ، وَ ارْزُقْنِى تِلاَوَتَهُ آنَاءَ اللَّيْلِ وَ النَّهَارِ ، وَ اجْعَلْهُ حُجَّةً لِى يَارَبَّ الْعَلَمِيْنَ
โอ้ ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า โปรดเมตตาต่อข้าฯด้วยสื่อจากคัมภีร์อัล-กุรอาน และโปรดบันดาลใด้คัมภีร์เป็นผู้ชี้นำ เป็นแสงสว่าง เป็นทางนำ และเป็นความเมตตา โอ้ ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า โปรดทำให้ข้าฯรำลึกถึงสิ่งที่ข้าฯได้หลงลืม โปรดสอนข้าฯในสิ่งที่ข้าฯไม่รู้ โปรดให้ข้าฯสัมฤทธิ์ผลการอ่านอัล-กุรอานทั้งในยามค่ำคืนและยามกลางวัน และโปรดบันดาลให้อัล-กุรอานเป็นข้อพิสูจน์สำหรับข้าฯ โอ้พระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก (มะฮัจญฺตุลบัยฎออฺ เล่ม 2 หน้า 227)
9. การอ่านอัล-กุรอานให้จบ
การอ่านอัล-กุรอานคือการสนทนากับพระผู้เป็นเจ้ายิ่งอ่านมากเท่าใดยิ่งเป็นการดี แต่อย่างไรก็ตามไม่ว่าจะอยู่ในสถาการณ์แบบใดหรืออยู่ในช่วงไหนให้อ่านอัล-กุรอานเป็นการดีที่สุด
ส่วนริวะยะฮฺบางบทกล่าวเน้นไว้อย่างมากว่าให้อ่านอัล-กุรอานให้จบ หมายถึงให้เริ่มอ่านตั้งแต่แรกจนกระทั่งจบเล่ม
1. คุณค่าและความประเสริฐของการอ่านอัล-กุรอานให้จบเล่ม ได้มีผู้ถามท่านอิมามซัจญาด (อ.) ว่าการงานใดที่มีคุณค่ามากที่สุด
ท่านอิมาม (อ.) กล่าวว่า ผู้เริ่มต้นผู้ทำให้สิ้นสุด มีผู้ถามว่า อะไรคือผู้เริ่มต้นผู้ทำให้สิ้นสุด
ท่านอิมาม (อ.) กล่าวว่า คือผู้ที่ได้เริ่มต้นอ่านอัล-กุรอานและได้อ่านจนกระทั่งจบทุกครั้งที่เขาได้เปิดอ่าน ตั้งแต่ช่วงแรกจนถึงช่วงสุดท้ายของอัล- กุรอาน (บิฮารุลอันวาร เล่ม 89 หน้า 204)
ท่านศาสดา (ซ็อล ฯ) กล่าวว่า ผู้เริ่มต้นผู้ทำให้สิ้นสุดคือ ผู้เริ่มต้นอ่านอัล-กุรอานและอ่านจนกระทั่งจบดุอาอฺของเขาจะถูกตอบรับ ณ อัลลอฮฺ (อ้างแล้ว เล่ม 89 หน้า 205)
2. คุณค่าการอ่านอัล-กุรอานจบในมักกะฮฺ หนึ่งในอมัลที่ได้รับการสนับสนุนไว้อย่างมากคือการอ่านอัล-กุรอานให้ครบหนึ่งจบที่มักกะฮฺ ดังเช่นที่ท่านอิมามซอดิก (อ.) กล่าวว่า บุคคลใดอ่านอัล-กุรอานจบ ณ นครมักกะฮฺ เขาจะไม่ตายจนกว่าเขาจะได้เห็นท่านศาสดามุฮัมมัด และได้เห็นตำแหน่งของเขา ณ สรวงสวรรค์ (อ้างแล้วเล่มเดิม)
3. ดุอาอฺเมื่อจบอัล-กุรอาน ดุอาอฺทุกบทที่อ่านหลังจากจบอัล-กุรอานล้วนแล้วแต่ดีทั้งสิ้น แต่เป็นสิ่งที่ดีกว่าที่เราจะเรียรู้วิธีการดุอาอฺของบรรดาผู้นำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งดุอาอฺของท่านอิมามอะลี (อ.) ซึ่งท่านจะอ่านทุกครั้งเมื่ออ่านอัล-กุรอานจบ
اَللَّهُمَّ اشْرَحْ بِالقُرْآنِ صَدْرِى ، وَ اسْتَعْمِلْ بِالقُرْآنِ بَدَنِى، وَ نَوِّرْبِالْقُرْآنِ بَصَرِى، وَ اَطْلِقْ بِالْقُرْآنِ لِسَانِى، وَاَعِنِّى عَلَيْهِ مَا اَبْقَيْتَنِى، فَاِنَّهُ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ اِلاَّ بِكَ
โอ้ ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า โปรดเปิดหัวอกของข้าฯด้วยสื่อของอัล-กุรอาน โปรดทำให้ร่างกายของข้าฯได้ปฏิบัติตามอัล-กุรอาน โปรดบันดาลให้สายตาของข้าฯสว่างไสวด้วยอัล-กุรอาน โปรดบันดาลให้ลิ้นของข้าฯรำพันแต่อัล-กุรอาน โปรดช่วยเหลือข้าฯบนหนทางนี้ตราบที่ข้าฯยังมีชีวิตอยู่ เพราะไม่มีพลังและการเคลื่อนไหวใดนอกจากโดยสื่อจากพระองค์