แหล่งที่มาของศาสนาอิสลาม

Languages
  1. home

  2. article

  3. ชีวประวัติอิมามซัยนุลอาบิดีน (อ.)-1

ชีวประวัติอิมามซัยนุลอาบิดีน (อ.)-1

อิมามอะลี ซัยนุลอาบิดีน
นาม อะลี บุตรของฮุซัยนฺ (อ.)
ฉายานาม ซัยนุลอาบิดีน
สมญานาม มุฮัมมัด
ชื่อบิดา อิมามฮุซัยนฺ (อ.) บุตรของอิมามอะลี (อ.)
ชื่อมารดา ชาฮฺ ซะนาน
ปู่ อิมามอะลี บุตรของอบีฏอลิบ (อ.)
กำเนิด 5 ชะอฺบาน ฮ.ศ. 28
ระยะเวลาการดำรงตำแหน่งอิมาม 10 ปี
เสียชีวิต 25 มุฮัรรอม ฮ.ศ. 95
สถานฝังศพ ญันนะตุลบะกีอฺ เมืองมะดีนะฮฺมุเนาวะเราะฮฺ
การถือกำเนิด
ในสมัยอุมัร บิน ค็อฏฏ็อบ เคาะลิฟะฮฺที่สอง กองทัพมุสลิมสามารถพิชิตเปอร์เซีย (อิหร่าน) สำเร็จ ทหารมุสลิมได้นำเชลยสงครามมายังเมืองมะดีนะฮฺ ซึ่งในจำนวนนั้นมีราชธิดาของ “ยัซดิเกริด” จักรพรรดิเปอร์เซียรวมอยู่ด้วย
บรรดามุสลิมได้ประชุมหารือกันที่มัสญิดในเรื่องของนาง เคาะลิฟะฮฺต้องการนำนางไปขาย แต่ท่านอิมามอะลี (อ.) ได้ยับยั้งไว้ และเสนอว่าควรปล่อยพวกนางเป็นอิสระและจัดการสมรสกับผู้ที่พวกนางประสงค์
ราชธิดาองค์หนึ่งก็ได้เลือกอิมามฮุซัยนฺ(อ.) เป็นคู่สมรส และอีกคนหนึ่งเลือกอิมามฮาซัน ท่านอมีรุลมุอ์มินีน (อ.) ผู้เป็นบิดาได้กำชับว่าให้ปฏิบัติต่อพวกนางอย่างดี โดยกล่าวกับอิมามฮุเซนว่า “โอ้อบูอับดุลลอฮฺเธอผู้นี้จะให้กำเนิดบุคคลที่ประเสริฐที่สุดสำหรับมนุษยชาติ”
ต่อมานางก็ได้ให้กำเนิดอิมามซัยนุลอาบิดีน (อ.)  แก่อิมามฮุซัยนฺ(อ.) ซึ่งท่านให้สมญานามแก่เขาวว่า “บุตรของสองชาติตระกูลที่ดีเลิศ” หมายความว่า เผ่าที่เลิศในหมู่ชาวอาหรับนั้นได้แก่เผ่ากุเรช และจากเผ่ากุเรชก็คือตระกูลบนีฮาชิม ส่วนเผ่าที่ดีเลิศในหมู่ผู้ไม่ใช่อาหรับทั้งหลายได้แก่ชาวเปอร์เซีย
จริยธรรมและบุคลิกลักษณะ
ฟะร็อซดัก นักกว่าเอกของอิมามซัยนุลอาบิดีน (อ.) ได้พรรณนาถึงท่านว่า ท่านเป็นคนที่มีใบหน้าสง่างามและมีกลิ่นกายที่หอมที่สุด
ระหว่างดวงตาทั้งสองของท่านจะมีรอยก้มกราบ ด้วยเหตุนี้ ท่านจึงมีฉายานามว่า “ซัจญาด” (ผู้หมั่นในการกราบพระผู้เป็นเจ้า)
อิมามมุฮัมมัด บากิร (อ.) บิดาของข้าพเจ้าจะนำเสื้อผ้าไปบริจาคทานให้คนจน และเมื่อถึงฤดูร้อน ท่านก็จะบริจาคสิ่งเหล่านั้นอีกเช่นเคย”
ท่านสวมใส่เสื้อผ้าที่สะอาด ประณีต และประพรมน้ำหอมเมื่อท่านจะยืนนมาซ เป็นที่รู้กันว่าอิมามซัยนุลอาบิดีน (อ.) เป็นผู้หมั่นวิงวอนขอพรต่อพระเจ้าและร้องไห้อยู่เป็นนิจสิน
ท่านฏอวูซ อัล ยะมานี สหายของท่านคนหนึ่งได้กล่าวถึงท่านว่า “ฉันเคยเห็นชายคนหนึ่งทำนมาซในมัสญิดอัล ฮะรอม ตรงใต้อัล มีซาบ (รางทอง) เขาวิงวอนขอพระแล้วร้องไห้ไปพลาง เมื่อนมาซเสร็จแล้ว ฉันเดินเข้าไปหาเขา จึงได้รู้ว่าเป็นอิมามซัยนุลอาบิดีน อะลี บิน ฮุซัยนฺ(อ.) ฉันจึงพูดกับท่านว่า “โอ้ บุตรแห่งท่านศาสดา ท่านยังร้องไห้อีกหรือในเมื่อท่านเป็นถึงบุตรหลานของท่านศาสดา”
ท่านกล่าวว่า “ถึงแม้ว่าฉันจะเป็นบุตรของท่านศาสดา แต่ก็มิได้ทำให้ฉันปลอดภัยจากการลงโทษของอัลลอฮฺ เนื่องจากอัลลอฮฺทรงมีดำรัสว่า “ในวันนั้นจะไม่มีการนับเชื้อสายกันในระหว่างพวกเขา แน่นอนอัลลอฮฺทรงสร้างสวรรค์ไว้สำหรับผู้ที่เคารพเชื่อฟังพระองค์ และคนทำความดีถึงแม้ว่าเขาจะเป็นทาสชาวนิโกร และทรงสร้างนรกไว้สำหรับคนทรยศต่อพระองค์และคนเลว ถึงแม้เขาจะเป็นประมุขในเผ่ากุเรชก็ตาม”
ท่านได้ไปบำเพ็ญฮัจญฺ ณ บัจตุลลอฮฺด้วยการเดินเท้าถึง 20 ครั้ง
ท่านแนะนำตักเตือนให้บรรดามิตรสหาย ให้ทำหน้าที่ตามที่ได้รับมอบหมาย และกล่าวว่า “ขอสาบานต่อพระองค์ ผู้ซึ่งแต่งตั้งมุฮัมมัดมาด้วยสัจธรรมว่า ถ้าหากคนที่ฆ่าฮุซัยนฺ (อ.) ได้นำดาบเล่มที่เขาได้ฆ่าท่านมาไว้กับฉัน ฉันก็ต้องรักษามันไว้ให้เขา” และอิมามซัยนุลอาบิดีนยังได้สอนพวกเขาอีกว่าจะน้องปลดเปลื้องความเดือนร้อนของบรรดาผู้ที่มีความเดือดร้อน โดยกล่าวว่า
“แท้จริง สำหรับอัลลอฮฺจะมีบ่าวอยู่กลุ่มหนึ่ง ที่พยายามปลดเปลื้องความเดือดร้อนให้กับคนทั้งหลาย พวกเขาจะได้รับความปลอดภัยในวันฟื้นคืนชีพ และผู้ใดที่ทำให้ผู้ศรัทธาคนหนึ่งดีใจ อัลลอฮฺจะทำให้เขาดีใจในวันฟื้นคืนชีพ”
ครั้งหนึ่ง อิมามซัยนุลอาบิดีน (อ.) นั่งอยู่ท่ามกลางมิตรสหาย ได้มีชายคนหนึ่งจากบันดาลูก ๆ ของลุง ป้า น้า อา ของท่านมาหา ชายคนนั้นได้บริภาษท่าน และกล่าวถ้อยคำผรุสวาท โดยอิมามมิได้ตอบโต้ด้วยถ้อยคำใด ๆ เลย จนกระทั่งเขาผู้นั้นจากไปเอง
หลังจากนั้น อิมามได้บอกกับบรรดามิตรสหายของท่านว่า “พวกเจ้าได้ยินที่ชายคนนั้นพูดแล้วใช่ไหม ฉันอยากจะให้พวกเจ้าไปพบเขาพร้อมกับฉัน เพื่อจะได้รับฟังคำตอบโต้ของฉันที่มีให้แก่เขา”
แล้วคนเหล่านั้นก็ได้ลุกขึ้นไปพร้อมกับอิมาม พลางคาดคิดว่าอิมามจะต้องตอบโต้แบเดียวกัน เมื่ออิมามไปถึงท่านได้เคาะประตูบ้าน สหายคนนั้นจึงออกมาด้วยท่าทางที่เตรียมพร้อมที่จะทำร้าย แต่อิมามได้พูดกับเขาด้วยมารยาทที่ดีงามว่า “โอ้น้องชาย เธอได้พูดในเรื่องของฉันตามที่เธอได้กล่าวไปแล้ว ฉะนั้นถ้าหากเรื่องนั้นเป็นความจริง ก็ขอให้อัลลอฮฺยกโทษให้เธอก็แล้วกัน”
ชายผู้นั้นรู้สึกสะเทือนใจและเสียใจมาก เขาได้ก้มลงจูบอิมามในฐานะของผู้สำนึกผิด
ครั้งหนึ่งอิมามซัยนุลอาบิดีน (อ.) ได้เดินทางไปหามุฮัมมัด บิน อุซามะฮ์ บิน เซด เพื่อเยี่ยมดูอาการป่วยของเขา ครั้งมุฮัมมัดเห็นก็ร้องไห้ทันที อิมามถามว่า “อะไรเป็นเหตุให้ท่านร้องไห้”
มุฮัมมัด บิน อุซามะฮฺ กล่าวว่า า”ข้าพเจ้ามีหนี้สิ้นอยู่จำนวนหนึ่ง”
อิมามถามว่า “จำนวนเท่าไหร่?” “15,000 ดีนาร” มุฮัมมัดตอบ
อิมามกล่าวว่า “ถ้าเช่นนั้นไว้เป็นหน้าที่ของฉันเอง” จากนั้นอิมามก็ได้ชดใช้หนี้แทนมุฮัมมัด บิน อุซามะฮฺ
อิมามมักจะออกจากบ้านในเวลาดึกดื่น เพื่อนำทรัพย์สินและอาหารออกไปนอกเมืองมะดีนะฮฺ แล้วนำไปแจกจ่ายให้แก่คนยากจน โดยที่พวกเขาไม่มีโอกาสรู้จักท่านเลย โดยท่านรับภาระเลี้ยงดูผู้คนมากกว่าร้อยครอบครัว เมื่อเวลาที่ท่านได้พลีชีพไปแล้ว การแจกจ่ายอาหารในยามค่ำคืนก็หายไปจากชาวบ้านด้วย เมื่อนั้นเองพวกเขาจึงได้รู้ว่า แท้ที่จริงคนผู้นั้นก็ คืน อิมาม ซัยนุลอาบิดีน (อ.) นั้นเอง
กัรบะลาอฺ
อิมามซัยนุลอาบิดีน (อ.) ได้ติดตามท่านอิมามฮุซัยนฺ (อ.) ผู้เป็นบิดาในการเดินทางจากเมืองมะดีนะฮฺสู่มักกะฮฺ และจากมักกะฮฺสู่กัรบะลาอฺในช่วงที่เกิดการต่อสู้นองเลือดที่กัรบะลาอ์นั้น ท่านอิมามซัยนุลอาบิดีน (อ.) มีอาการเจ็บป่วยและต้องนอนซมอยู่แต่ในที่พัก
แต่ถึงกระนั้นท่านก็ยังลุกขึ้นจากที่นอน เพื่อจะออกไปร่วมรบ หลังจากที่เห็นบิดาของท่านเหลืออยู่เพียงคนเดียว
แต่อิมามฮุซัยนฺ(อ.) ได้บอกกับ ท่านหญิงซัยนับ น้องสาวของท่านไว้ว่า “จงห้ามเขาไว้ให้ได้ อย่างให้สายเลือดของคนในตระกูลของท่านศาสดาต้องขาดหายไป”
การป่วยไข้ของท่านในยามนั้น ถือเป็นความการุณย์ของอัลลอฮฺ เพื่อที่ท่านจะได้มีชีวิตอยู่ต่อไป เพื่อเปิดเผยเรื่องราวการก่ออาชญากรรม อันเลวร้ายของยะซีดจอมอาชญากร
เชลย
ทหารของอิบนิ ซิยาด ได้บุกเข้ามาที่ค่ายพัก หลังจากสังหารอิมามฮุซัยนฺ (อ.) แล้ว เพื่อปลิดชีพอิมามซัยนุลอาบิดีน (อ.) ซึ่งขณะนั้นมีอายุ 23 ปี แต่ท่านหญิงซัยนับ ผู้เป็นอาสาวได้ขัดขวางอย่างกล้าหาญ นางได้กล่าวว่า “หากพวกแกต้องการจะฆ่าเขา ก็จงฆ่าฉันเสียก่อนเถิด”
จากนั้นพวกเขาได้จัดการผูกมือสองข้างของท่าน และจับตัวท่านพร้อมกับเชลยคนอื่น ๆ เพื่อเดินทางไปยังเมืองกูฟะฮฺต่อไป
ท่าทีของท่านหญิงซัยนับและอิมามซัยนุลอาบิดีน (อ.) อีกทั้งเชลยคนอื่นๆ ที่ถูกจับตัวไปภายหลังจากที่อิมามฮุซัยนฺ(อ.) ถูกสังหารที่กัรบะลาอฺล้วนเด็ดเดียวกล้าหาญอย่างยิ่ง พวกเขากล่าวโจมตีการประกอบอาชญากรรมของยะซีด และอุบัยดิลลาฮฺ อิบนิ ซิยาด และจุดยืนอันอัปยศของชากูฟะฮฺ
ในขณะที่ขบวนแห่เชลยศึกได้มาถึงยังเมืองกูฟะฮฺ บรรดาชาวเมืองได้มาห้อมล้อมอิมามซัยนุลอาบิดีน (อ.) ทั้งที่อยู่ในสภาพถูกล่ามโซ่จนเลือดไหลออกมาจากลำคอ ท่านได้ส่งสัญญาณบอกให้ประชาชนอยู่ในความสงบ แล้วเขาได้กล่าวคำปราศรัย ตอนหนึ่งดังนี้
“ประชาชนทั้งหลาย ใครที่รู้จักข้าพเจ้า ก็ถือว่าได้รู้จักข้าพเจ้าแล้ว แต่ถ้าใครที่ยังไม่รู้จัก ก็ขอบอกว่า ข้าพเจ้าคือ อะลี บุตรของฮุซัยนฺบิน อะลี บิน อบีฏอลิบ ข้าพเจ้าคือบุตรของผู้ที่เกียรติยศของเขาได้ถูกทำลายศักดิ์ศรีของเขาถูกลบเลือน ทรัพย์สินของเขาถูกปล้นสะดม และครอบครัวของเขาได้ถูกจับเป็นเชลย ข้าพเจ้าคือบุตรของผู้ที่ถูกเชือด ณ ริมฝั่งแม่น้ำยูเฟรติส ข้าพเจ้าคือบุตรของผู้ที่ถูกสังหารอย่างทารุณ เพียงพอกับสิ่งเหล่านั้นแล้วสำหรับความภูมิใจ”
“ประชาชนทั้งหลาย ข้าพเจ้าขอคำยืนยันจากพวกเจ้าต่อเบื้องพระพักตร์แห่งอัลลอฮฺ พวกเจ้ารู้ใช่ไหมว่า พวกเจ้าได้เขียนจดหมายไปหาบิดาของข้าพเจ้า แล้วพวกเจ้าก็หลอกลวงท่าน พวกเจ้ามอบัวของพวกเจ้าเป็นพันธะต่อท่าน และยังได้ให้คำมั่นสัญญาอีกทั้งได้ให้สัตยาบัน แต่แล้วพวกเจ้าก็ได้สังหารท่านเสีย ดังนั้น ความวิบัติพึงมีแด่พวกเจ้า สำหรับสิ่งที่พวกเจ้าได้ประกอบไว้เพื่อตัวของพวกเจ้าเอง พวกเจ้าจะมองท่านศาสทูตแห่งอัลลฮฺด้วยสายตาเช่นไร หากท่านศาสดากล่าวกับพวกเจ้าว่า เมื่อพวกเจ้าได้สังหารเชื้อสายของฉันและทำลายเกียรติยศของฉันให้เสียหาย พวกเจ้าก็มิใช่ประชาชาติของฉัน
เหตุการณ์ในวังของเจ้าเมือง
เมื่ออุบัยดิลลาฮฺ บุตรของซิยาด ได้สั่งให้นำบรรดาเชลยเข้าไปพบ เขามีความปรารถนาที่จะเห็นร่องรอยของความพ่ายแพ้บนใบหน้าของเหล่าอะฮฺลุลบัยตฺ (อ.)
แต่พวกเขาต้องตะลึงเมื่อพบกับสายตาเหล่านั้น ทุกด้วงตาที่มองอยู่ดูดถูกและเหยียดหยาม แม้จะอยู่ในสายตาของบรรดาคนใจโหดร้ายที่รายรอบพวกเขาก็ตาม บุตรของซิยาด ได้หันไปทางอิมามซัยนุลอาบิดีน (อ.) แล้วพูดว่า เจ้าชื่ออะไรหรือ
อิมาม (อ.) ตอบว่า ข้าชื่ออะลี บุตรของฮุซัยนฺ
บุตรของซิยาดได้กล่าวเชิงเหยียดหยามว่า อ้าว อัลลอฮฺ ยังมิได้ฆ่าอะลีอีกหรือ
อิมาม (อ.) ตอบอย่างหนักแน่นว่า ข้ามีน้องชายอีกคนชื่อว่าอะลี แต่เขาถูกคนใจร้ายสังหารแล้ว
อิมาม (อ.) ได้กล่าวอย่างไม่เกรงกลัวอีกว่า อัลลอฮฺทรงเก็บชีวิตเพื่อวาระแห่งความตายของเขา และสำหรับชีวิตหนึ่งๆ จะต้องไม่ตายเว้นแต่โดยการอนุมัติของอัลลอฮฺ
บุตรของซิยาด บันดาลโทสะอย่างรุนแรง จึงสั่งให้นำอิมามไปประหารตรงนี้เอง ท่านหญิงซัยนับ (อ.) อาสาวของท่านอิมามได้กล่าวขึ้นว่า เจ้าหลั่งเลือดของพวกเรามามากพอแล้ว บุตรของซิบยาดเจ้าจะเว้นไว้สักคนได้หรือไม่ แต่ถ้าเจ้าต้องการจะสังหารเขาจริง เจ้าก็จงสังหารข้าพร้อมกับเขาเถิด
อิมาม (อ.) ได้กล่าวอย่างกล้าหาญชาญชัยว่า เจ้ารู้ไหมว่าการถูกสังหารสำหรับพวกเราเป็นเรื่องธรรมดา พวกเราถือเป็นเกียรติยศ ซึ่งเกียรติยศของพวกเตาเป็นที่ประจักษ์แล้วว่ามาจากอัลลอฮฺ
บุตรของซิยาดจึงสั่งยกเลิกการสังหารท่านอิมาม (อ.)  แต่ได้สั่งให้นำเอาเชลยเหล่านั้นไปส่งที่เมืองซีเรีย
ณ เมืองซีเรีย
เมื่อบรรดาเชลยได้เดินทางมาถึงซีเรียในสภาพที่น่าเวทนา แม้ท่านอิมามซัยนุลอาบิดีน (อ.) เองยังถูกล่ามด้วยโซ่ตรวน ยะซีดได้สั่งให้ประดับประดาเมืองดามัสกัสอย่างงดงาม และมีการจัดพิธีแสดงความยินดีในโอกาสที่ได้สังหารอิมามฮุซัยนฺ (อ.) สำเร็จ เพราะชาวซีเรียนั้นได้ถูกมุอาวิยะฮฺหลอกลวงและสร้างภาพบิดเบือนมาโดยตลอด ในเรื่องราวต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับบุตรหลานของท่านอิมามอะลี (อ.)
เมื่อบรรดาเชลยเดินทางเข้าเมืองดามัสกัส ได้มีชายผู้สูงวัยคนหนึ่งเข้าไปหาท่านอิมาม (อ.) แล้วพูดว่า ขอสรรเสริญต่ออัลลอฮฺที่พระองค์ทำลายพวกแก และทรงให้เคาะลิฟะฮฺมีชัยเหนือพวกแก
ท่านอิมาม (อ.) ทราบทันทีว่าชายผู้นั้นไม่รู้ข้อเท็จจริง ท่านจึงกล่าวกับเขาอย่างสุภาพว่า โอ้ ท่านผู้อาวุโส ท่านเคยอ่านอัล-กุรอานหรือไม่ เคยซิ ผู้อาวุโสท่านนั้นตอบทันที
อิมาม (อ.) กล่าวว่า แล้วท่านเคยอ่านโองการที่พระองค์ทรงตรัสว่า จงกล่าวเถิด ฉันมิได้ขอรางวัลใดๆ จากพวกเจ้าสำหรับการเผยแผ่ เว้นแต่การให้ความรักในเครือญาติสนิทใช่ไหม
และดำรัสของพระองค์ที่ว่า จงรู้ไว้เถิดว่า ที่จริงสำหรับสิ่งที่พวกท่านยัดมาได้ ไม่ว่าจะเป็นอันใดก็ตาม ดังนั้น แท้จริงจำนวนหนึ่งในห้าของสิ่งเหล่านั้นเป็นสิทธิของอัลลอฮฺ ของศาสนทูต และของญาติสนิท
ชายผู้นั้นตอบว่า ใช่ ข้าเคยอ่านโองการเหล่านี้
อิมาม (อ.) ตอบว่า ขอสาบานต่ออัลลอฮฺ พวกเรานี้แหละเป็นญาติสนิทของท่านศาสดา ตามความหมายของโองการเหล่านี้
หลังจากนั้นท่านอิมาม (อ.) ยังได้กล่าวอีกว่า แล้วท่านเคยอ่านพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า อันที่จริง อัลลอฮฺทรงประสงค์ที่จะขจัดมลทินออกไปจากพวกเจ้า โอ อะฮฺลุลบัยตฺเอ๋ย และทรงชำระขัดเกลาพวกเจ้าให้สะอาดบริสุทธิ์จริง หรือไม่
ชายผู้นั้นตอบว่า เคยข้าเคยอ่านโองการเหล่านี้
ท่านอิมาม (อ.) ก็พวกเรานี่แหละคือ อะฮฺลุลบัยตฺของท่านศาสดา
ชายผู้นั้นกล่าวด้วยความตกใจว่า ด้วยพระนามของอัลลอฮฺ ขอยืนยันว่า พวกท่านเป็นอะฮฺลุลบัยตฺจริง
อิมาม (อ.) กล่าวตอบว่า ใช่แล้ว ท่านศาสนทูตของอัลลอฮฺ คือ ตาทวดของเราเอง เราคือบรรดาผู้บริสุทธิ์ตามที่โองการกล่าวถึงอย่างแน่นอน
ชายผู้นั้นกล่าวว่า ฉันขอประกาศตัดขาดจากผู้ที่สังหารพวกท่าน เมื่อข่าวได้รู้ไปถึงยะซีด เขาได้สั่งประหารชายผู้คนนั้นทันที
อิมามซัยนุลอาบิดีน (อ.) กับยะซีด
ยะซีดสั่งให้นำเชลยเข้าไปหาในสภาพที่ถูกพันธนการไว้ด้วยโซ่ตรวน เป็นที่สังเวชใจแกผู้พบเห็น อิมาม (อ.) กล่าวขึ้นว่า โอ้ ยะซีด เจ้าไม่คิดหรือว่าท่านศาสดาจะรู้สึกอย่างไร ในขณะที่ข้าตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ ผู้คนทั้งหลายต่างร่ำไห้เมื่อได้ยินคำกล่าวเช่นนั้น
กวีคนหนึ่งได้ขึ้นบนมิมบัรตามคำสั่งของยะซีด แล้วอ่านคำกลอนด่าประณามท่านอิมามอะลี อิมามฮะซัน และอิมามฮุซัยนฺ (อ.) พร้อมกับสรรเสริญมุอาวิยะฮฺ
ท่านอิมาม (อ.) จึงได้หันไปกล่าวคำปราศรัยเพื่อตอบโต้เขาด้วยความโกรธเคืองว่า ความวิบัติจงประสบกับเจ้า โอ้ นักพูดเอ๋ย แน่นอน เจ้าได้แลกเอาความพึงพอใจของสิ่งถูกสร้าง ด้วยการทรยศต่อพระผู้สร้าง ดังนั้น จงเตรียมที่นั่งของเจ้าในนรกเถิด
จากนั้นท่านอิมาม (อ.) ได้หันไปทางยะซีด พร้อมกับกล่าวว่า แกจะยอมให้ข้าขึ้นบนมิมบัรไหม เพื่อกล่าวถ้อยคำอันเป็นที่พึงพอพระทัยของพระเจ้า เพื่อให้ผู้คนในที่นี้ได้รับรางวัลและการตอบแทนที่ดีงาม
ยะซีด ปฏิเสธพลางกล่าวว่า หากท่านขึ้นมิมบัร ท่านก็จะไม่ลงมาอย่างแน่นอน จนกว่าจะกล่าวถึงความน่าอับอายของฉันและวงศ์วานของอบูซุบยาน
แต่หลังจากที่ประชาชนรบเร้าหลายครั้งว่า ขอให้อิมาม (อ.) พูด ยะซีดจึงจำเป็นต้องยอม อิมามซัยนุลอาบิดีน (อ.) ท่านอิมาม (อ.) ได้ขึ้นมิมบัรหลังจากกล่าวสรรเสริญและสดุดีอัลลอฮฺแล้ว  ท่านได้กล่าวว่า
ประชาชนทั้งหาย จงฟังพวกเรา เราได้รับมอบความดีไว้ 6 ประการ และได้รับเกียรติ 7 ประการ กล่าวคือ เราได้รับมอบความรู้ ความสุขุมคัมภีรภาพ  ความมีใจอ่อนโยน ความสันทัดในการพูด ความกล้าหาญ และความรักในหัวใจของผู้ศรัทธา และเราได้รับเกียรติให้คนในตระกูลของเราเป็นศาสดาผู้ถูกคัดเลือก และในพวกเรามีอัฏฏ็อยยาร (ผูมีปีกบินในสวรรค์ หมายถึงท่านญะอฺฟัร ฏ็อยยาร พี่ชายของท่านอิมามอะลี) ในหมู่พวกเรามีราชสีห์แห่งอัลลอฮฺ ราชสีห์แห่งศาสนทูตอขงพระองค์ (หมายถึงท่านอิมามอะลี) ในหมู่พวกเรามีประมุขของบรรดาสตรี (ท่านหญิงฟาฏิมะฮฺ) และในหมู่พวกเรามีผู้สืบเชื้อสายแห่งตระกูลของศาสดาแห่งประชาชาตินี้ (หมายถึงท่านอิมามฮะซันและอิมามฮุซัยนฺ)
ประชาชนทั้งหลาย ผู้ใดเคยรูจักฉันมาแล้ว แน่นอน เขาก็ได้รู้จักฉันแล้ว แต่ถ้าใครยังไม่รู้จักฉัน ฉันก้จะบอกเขาให้รู้จักเกี่ยวกับสถานภาพและชาติตระกูลของฉัน
ฉันคือ บุตรของเมืองมักกะฮฺและมินา
ฉันคือ บุตรของบ่อน้ำซัมซัมและเซาะฟา
ฉันคือ บุตรของผู้เดินทางในยามค่ำคืนจากมัสญิดอัลฮะรอมไปยังมัสญิดอัลอักซอ
ฉันคือ บุตรของผู้ที่ญิบรออีลไปพาเขาไปจนถึงยังซิดเราะตุลมุนตะฮา
ฉันคือ บุตรของบุตรของผู้ได้เข้าถึงบัลลังก์ (อะรัช) ของอัลลอฮฺ อย่างใกล้ชิดเพียงแค่สองคันธนูโก่งเข้าหากัน หรือใกล้ชิดมากกว่านั้น (หมายถึงฐานะแห่งความเป็นบุตรของท่านศาสดา)
ฉันคือ บุตรของมุฮัมมัด อัลมุสเฏาะฟา (ผู้ถูกเลือกสรร)
ฉันคือ บุตรของอะลี อัลมุรตะฎอ (ผู้ได้รับความพึงพอพระทัยจากอัลลอฮฺ)
ท่านอิมามซัยนุลอาบิดีน (อ.) ยังได้เปิดเผยถึงชาติตระกูลอันบริสุทธิ์ของท่านต่อไป จนกระทั่งถึงตอนที่กล่าวถึงรายละเอียดของโศกนาฎกรรมแห่งกัรบะลาอฺ ประชาชนต่างตะลึงงันกับความเป็นจริงที่เกิดขึ้น และผู้คนทั้งหลายต่างร่ำไห้ ยะซีดกลัวว่าความเดือดร้อนจะคืนกลับมาสนองตัวเอง จึงส่งสัญญาณให้ผู้อะซาน ประกาศเสียงอะซาน เพื่อตัดตอนคำปราศรัยของท่านอิมาม (อ.)
เสียงผู้อะซานกล่าวก้องกังวานว่า อัชฮะดุอันลาอิลาฮะอิลลัลลอฮฺ (ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮฺ)
อิมามซัยนุลอาบิดีน (อ.) กล่าวตอบรับว่า เลือดเนื้อของฉันได้ปฏิญาณเช่นนั้นแล้ว
ผู้อะซานกล่าวว่า อัชฮะดุอันนะมุฮัมมะดัรเราะซูลลัลลอฮฺ (ข้าขอปฏิญาณว่า แท้จริงมุฮัมมัดเป็นศาสนทูตแห่งอัลลอฮฺ)
อิมาม (อ.) ได้หันไปหายะซีด พร้อมกับพูดกับเขาว่า มุฮัมมัดคนนี้เป็นตาทวดของข้าหรือ หรือเป็นตาทวดของเจ้า ถ้าเจ้ากล่าวอ้างว่าเป็นตาทวดของเจ้า แน่นอน เจ้าพูดโกหก แต่ถ้าเจ้ากล่าวว่าเป็นตาทวดของเรา แล้วทำไมเจ้าจึงสังหารลูกหลานของท่าน
ยะซีดกลัวว่าจะมีการปฏิวัติขึ้นในซีเรียจึงได้สั่งให้ส่งเชลยกลับไปยังมะดีนะฮฺเป็นการด่วน บรรดามุสลิมต่างรู้สึกเสียใจกับท่าที การปฏิบัติตัวของยะซีดที่มีต่อท่านอิมามฮุซัยนฺ (อ.) และต่อความอยุติธรรมของยะซีดที่ยังคงมีอยู่อย่างต่อเนื่อง
ทหารของเขาได้โจมตีเมืองมะดีนะฮฺ และอยู่ที่นั่นต่ออีกสามวันเพื่อปล้นสะดมและสังหารชาวมะดีนะฮฺไปนับหมื่นคน จากนั้นกองกำลังของยะซีดได้ปิดล้อมเมืองมักกะฮฺและถล่มวิหารกะอฺบะฮฺ ด้วยการยิงธนูเพลิงเข้าใส่จนเกิดเพลิงไหม้ขึ้น
แต่อัลลอฮฺก้ไม่ปบ่อยให้ยะซีดมีชีวิตอย่างสงบสุข เพราะในปีฮิจญฺเราะฮฺศักราชที่ 64 ยะซีดก็จบชีวิตบงด้วยความอัปยศอดสูที่สุด เพราะพิษสุราเรื้อรัง หลังจากสิ้นยะซีดไปแล้ว มุอาวิยะฮฺที่สองบุตรของเขาก็ขึ้นดำรงตำแหน่งเคาะลิฟะฮฺสืบต่อ แต่ได้ถอนตัวออกจากตำแหน่งเคาะลิฟะฮฺไป เนื่องจากตระหนักดีถึงความอยุติธรรมของยะซีดผู้เป็นบิดา ที่ได้ละเมิดสิทธิในตำแหน่งนี้มาจากเจ้าของที่แท้จริง ดังนั้น มัรวานจังประกาศตัวขึ้นเป็นเคาะลิฟะฮฺแทน และชาวเมืองซีเรียก็ให้สัตยาบันแก่เขา
ในขณะเดียวกัน อับดุลลอฮฺ บุตรของซุเบร ก็ได้ประกาศตัวเป็นเคาะลิฟะฮฺขึ้นที่ฮิญาซ (หมายถึงคาบสมุทรอาหรับ ที่มีเมืองมักกะฮฺและมะดีนะฮฺเป็นศูนย์กลาง) และทำหน้าที่เป็นผู้ปกครองอัลกะอฺบะฮฺ
ในปีฮิจญฺเราะฮฺศักราชที่ 73 อับดุลมาลิก บุตรของมัรวาน ได้เคลื่อนพลเข้ามาล้อมเมืองมักกะฮฺอีกครั้งหนึ่ง และใช้ธนูเพลิงยิงเข้าใส่อัลกะอฺบะฮฺ และในที่สุด อับดุลลอฮฺ บุตรของซุเบรก็ถูกสำเร็จโทษ
อับดุลมาลิก ได้ใช้อำนาจอย่างเด็ดขาดกับทุกคนที่ต่อต้าน เขาได้ให้อำนาจการปกครองเมืองบัศเราะฮฺและกูฟะฮฺแก่คนผู้หนึ่ง ที่เป็นผู้กระหายเลือดและก่อการนองเลือดมากที่สุดในบรรดานักปกครองทั้งหลายนั่นคือ ฮัจญาด บินยูซุฟ อัลซะกอฟี กล่าวคือเขาได้สังหารบรรดาผู้บริสุทธิ์และจับผู้คนทั้งชายและหญิงจำนวนมากมายมหาศาลขังคุก
อับดุลมาลิก เผ้าติดตามดูอิมามซัยนุลอาบิดีน (อ.) อย่างใกล้ชิด บรรดาผู้สอดแนมจะคอยตรวจความเคลื่อนไหวของท่านอยู่ทุกฝีก้าว ถึงกระนั้นก็ตาม เขายังไดสั่งให้จับตัวท่านอิมาม (อ.) ส่งไปยังเมืองซีเรีย และต่อมาในภายหลังก็ได้ปล่อยตัวไป
อิมามซัยนุลอาบิดีน (อ.) กับฮิชาม
อัลดุลมาลิก ได้เสียชีวิตลง อำนาจการปกครองจึงถ่ายโอนให้แก่ฮิชาม ครั้งหนึ่งฮิชามได้ไปบำเพ็จญฮัจญฺ และเดินเวียนรอบบัยตุลลอฮฺ และพยายามจะเข้าไปจุมพิตหินดำ แต่เขาเหนื่อยจนหอบเพราะคนแออัดดันมาก เขาจึงนั่งรอโดยมีชาวซีเรียยืนรายล้อมเข้าอยู่ ในขระนั้นเงอิมามซัยนุลอาบิดดีน (อ.) ก็ได้ก้ายเข้ามาอย่างงามสง่า แล้วเวียนรอบๆ บัยตุลลอฮฺครั้นมาถึงตรงหินดำ ประชาชนได้แหวกทางเดินให้และยืนแสดงความเคารพคารวะ จนกระทั่งท่านได้เข้าไปแสดงความคารวะและจุมพิตหินดำ เมื่อท่านออกไปแล้วผู้คนก็กลับไปทำพิธีเวียนรอบของพวกเขาตามเดิม
ชาวซีเรียยังไม่เคยรู้จักท่านอิมามซัยนุลอาบิดีน (อ.) เมื่อได้เห็นเช่นนั้นก็ซักถามกันเองถึงเรื่องราวของบุรุษผู้นี้ ฮิชามก็ได้แสร้งว่าตนเองก็ไม่รู้จักด้วย โดยกล่าวว่า ข้าก็ไม่รู้จักเขาเหมือนกัน
ฟะร็อซดัก นักกวีเอกซึ่งอยู่ที่นั้นด้วย ได้ร่ายบทกวีที่จัดว่าไพเราะมากที่สุดบทหนึ่งในบรรดากวีนิพนธ์ของชาวอาหรับ เมื่อเขาได้กล่าวตอบคำถามของชาวซีเรียในครั้งนี้ว่า
นี้คือ บุรุษผู้ใจบุญ รุจักเรื่องราวการถือกำเนิดของเขา (หมายถึงท่านศาสดา)
บัยตุลลอฮฺ อีกทั้งจนในเขตอนุญาตและในเขตหวงห้ามต่างก็รู้จักเขา
นื่คือ บุตรของคนที่ดีทีที่สุดในหมู่ปวงบ่าวของอัลลอฮฺทั้งหมด
นี้คือ ผู้สำรวมตนที่บริสุทธิ์ ผู้สะอาดแห่งพิภพ
นี้คือ บุตรของฟาฏิมะฮฺ มาตวว่าท่านยังไม่รู้จักเขา
บรรดาศาสดาแห่งอัลลอฮฺ ได้ประทับตารับรองความสมบูรณ์ก็โดยตามทวดของเขานี้เอง
หนังสือเซาะฮีฟะฮฺซัจญาดียะฮฺ
หนังสือเซาะฮีฟะฮฺซัจญาดียะฮฺ เป็นหนังสือเล่มเล็กๆ เล่มหนึ่งที่รวบรวมคำขอพร แต่ความเป็นจริงแล้วหนังสือเล่มนี้เป็นเสมือนสถาบันการศึกษาอันยิ่งใหญ่ ที่สั่งสอนมนุษย์ในด้านจริยธรรมประเสริฐ และมารยาทอันสูส่ง อีกทั้งยังประกอบไปด้วยเรื่องรางทางปรัชญา วิชาการ เศรษฐกิจ และการเมือง ต่อไปนี้เป็นตัวอย่างบางส่วน จากคำขอพรของท่านอิมามซัยนุลอาบิดีน (อ.)
โอ้ อัลลอฮฺ แท้จริงข้าฯ ขอความคุ้มครองจากพระองค์ ให้พ้นจากความเกียจคร้าน ความขี้ขลาด ความตระหนี่ การหลงลืม ความมกระด้าง และความอัปยศ
มหาบริสุทฺธิ์ยิ่งแด่พระองค์ ผู้ซึ่งเสียงหายใจของหมู่มวลมัจฉาในก้นบึ้งแห่งมหาสมุทร หมาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ ผู้ซึ่งรอบรู้ถึงน้ำหนักของดวงอาทิตย์ และดวงจันทร์ มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ ข้าฯ ประหลาดใจกับบุคคลใดก็ตามที่รู้จักพระองค์แล้ว เหตุไฉนเขาไม่ยำเกรงต่อพระองค์
ท่านอิมามซัยนุลอาบิดีน (อ.) ยังมีบทขอพรเฉพาะสำหับวันต่างๆ และเฉพาะสำหรับแต่ละวันในสัปดาห์อีกด้วย ทั้งหมดมี 15 บท ถ้อยคำต่างๆ ในบทขอพรเหล่านี้นั้น ล้วนลึกซึ่งยิ่งนัก อันแสดงให้เห็นถึงมารยาทอันสูงส่ง วิทยปัญญาอันล้ำลึก และจิตวิญญาณที่นอบน้อมต่ออัลลอฮฺ มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์
สารว่าด้วยสิทธิต่างๆ
อิมามซัยนุลอาบิดีน (อ.) มีสารฉบับหนึ่ง เรียกว่า สารว่าด้วยสิทธิต่างๆ (ริซาละตุลฮุกูก) อันประกอบด้วยกฎระเบียบ 50 ประการด้วยกัน ซึ่งได้อธิบายถึงหน้าที่ต่างๆ ที่จำเป็นสำหรับมนุษย์เกี่ยวกับสิทธิที่มีต่อพระผู้เป็นเจ้าต่อตนเอง ต่อเพื่อนบ้าน และมิตรสหายของตน เช่น ที่ท่านได้กล่าวไว้ตอนหนึ่งเกี่ยวกับสิทธิของครูว่า
ส่วนหนึ่งจากสิทธิของครูที่มีเหนือตัวท่านก็คือ การให้ความเคารพต่อท่าน ให้เกียรติต่อที่นั่งของท่าน ให้รับฟังท่านแต่โดยดี จงอย่าขึ้นเสียงต่อหน้าท่าน จงปิดบังข้อบกพร่องของท่าน และจงเผยแผ่คุณงามความดีของท่าน
เกี่ยวกับสิทธิของมาดา ท่านอิมาม (อ.) กล่าวว่า
สำหรับสิทธิของบิดามารดาของพวกเจ้าคือ พวกเจ้าจะต้องรู้ว่าหากปราศจากบิดามารดาแล้ว เจ้าก็ไม่อาจมีชีวิตขึ้นมาได้ เจ้าจะต้องรู้ว่ามารดาได้อุ้มครรภ์เจ้ามาอย่างยากลำบาก นางได้ให้อาหารอันเกิดจากความรักแห่งหัวใจของนางให้กับเจ้า ทางพอใจที่จะเห็นเจ้าอิ่มในขณะที่นางนั้นหิวกระหาย นางพอใจที่จะให้เจ้าสวมใส่ในขณะที่นางเปล่าเปลือย นางพอใจที่จะให้ท่านดับกระหายในขณะที่นางกระหาย นางพอใจทีจะทนอยู่ในการแผดเผาของแสงอาทิตย์ เพื่อให้เจ้าอยู่ภายใต้ร่มเงา เจ้าไม่อาจทดแทนคุณของนางได้ เว้นเสียแต่อัลลอฮฺ จะเป็นผู้ประทานการตอบแทนแก่นาง
วาทะประทีป
ลูกเอ๋ย จงพิจารณาบุคคล 5 ประเภทต่อไปนี้ และจงอย่าคบอย่าพูดจากับเขาในเวลาเดินทาง นั่นคือ
– จงระวังอย่าเป็นมิตรกับคนโกหก เพราะแม้จริงเขาเป็นเสมือนภาพลวงตาในทะเลทราย คือ เขาจะทำให้สิ่งที่อยู่ใกล้ดูไกลและทำให้สิ่งที่อยู่ไกลดูใกล้
– จงอย่าเป็นมิตรกับคนพาล เพราะเขาสามารถขายเจ้าได้ในราคาเพียงแค่อาหารเพียงมื้อเดียว หรืออาจน้อยกว่านั้น
– จงระวังอย่าได้เป็นมิตรกับคนตระหนี่ถี่เหนียว เพราะแท้จริงเขาจะล่อลวงเจ้าในเรื่องทรัพย์สิน และจะวกกลับมาในทางที่ทำให้เจ้าต้องจ่ายทรัพย์สินให้แก่เขา
– จงระวังอย่าได้เป็นมิตรกับคนโฉดเขชา เพราะเขาอาจต้องการจะทำประโยชน์ให้แก่เจ้า  แต่แล้วกลับเป็นอันตรายแก่เจ้าก็ได้
– จงระวังการเป็นมิตรกับคนที่ตัดความสัมพันธ์กับเครือญาติ เพราะฉันได้พบว่าเขาเป็นผู้ที่ถูกสาปแช่ง ดังที่ปรากฏอยู่ในคัมภีร์แห่งอัลลอฮฺ
ท่านอิมามซัยนุลอาบิดีน (อ.)  ได้เคยกล่าวกับอิมามบากิร (อ.) ผู้เป็นบุตรว่า
จงทำความดีกับทุกคนที่ต้องการความดีจากเจ้า ดังนั้น ถ้าหากเขาเป็นผู้เหมาะสมในความดีนั้นๆ ก็เท่ากับเจ้าได้วางเขาอยู่ในตำแหน่งที่ถูกต้อง แต่ถ้าหากเขาเป็นคนที่ไม่เหมาะสมกับความดีนั้น เจ้านั่นแหละคือ ผู้ที่เหมาะสมกับความดีนั้น และถ้าหากคนๆ หนึ่งได้ก่นด่าเจ้าทางด้านขวา และกล่าวขอโทษทางด้านซ้ายมือของเจ้า กระนั้นก็ตาม เจ้าจงยอมรับคำขอโทษของเขาเถิด