แหล่งที่มาของศาสนาอิสลาม

Languages
  1. home

  2. article

  3. บทอันนาซิอาต (An-Nazi)

บทอันนาซิอาต (An-Nazi)

ด้วยพระนามแห่งอัลลอฮฺ ผู้ทรงพระกรุณาปรานี ผู้ทรงพระเมตตายิ่งเสมอ
وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا
1. ขอสาบานด้วย (มะลาอิกะฮฺ) ผู้ฉุดกระชาก (วิญญาณของผู้ปฏิเสธศรัทธา) อย่างแรง
وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا
2. ขอสาบานด้วย (มะลาอิกะฮฺ) ผู้ชัก (วิญญาณของผู้ศรัทธา) อย่างแผ่วเบา (*1*)
وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا
3. ขอสาบานด้วย (มะลาอิกะฮฺ) ที่แหวกว่ายในท้องนภากาศ
فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا
4. แล้วพวกเขา (มะลาอิกะฮฺ) ผู้รีบรุดหน้าไปอย่างว่องไว
فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا
5. แล้วพวกเขา (มะลาอิกะฮฺ) ผู้บริหารกิจการ (*1*)
يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ
6. วันซึ่งการเป่าสังข์ครั้งแรกทำให้สั่นสะเทือน
تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ
7. การเป่าสังข์ครั้งสองจะติดตามมา (*1*)
قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ
8. ในวันนั้นดวงจิตทั้งหลายจะตระหนก
أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ
9. สายตาของพวกเขาจะละห้อย (*4*)
يَقُولُونَ أَئِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ
10. พวกเขาจะกล่าวว่า พวกเราจะถูกให้กลับไปอยู่ในสภาพเดิมอีกกระนั้นหรือ ? (*1*)
أَئِذَا كُنَّا عِظَامًا نَّخِرَةً
11. เมื่อเราได้กลายเป็นกระดูกที่ผุแล้วกระนั้นหรือ ?
قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ
12. พวกเขากล่าวว่า ถ้าเป็นเช่นนั้นก็เป็นการกลับไปที่ขาดทุน
فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ
13. ความจริงมันเป็นเพียงเสียงก้อนครั้งเดียวเท่านั้น
فَإِذَا هُم بِالسَّاهِرَةِ
14. แล้วเมื่อนั้นพวกเขาก็จะออกมายังที่ราบโล่ง (*1*)
هَلْ أتَاكَ حَدِيثُ مُوسَى
15. เรื่องราวของมูซาได้มาถึงได้มาถึงเจ้าแล้วมิใช่หรือ ?
إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى
16. ขณะที่พระเจ้าของเขาทรงเรียกเขาที่หว่างหุบเขาฏวาอันบริสุทธิ์
اذْهَبْ إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى
17. เจ้าจงไปหาฟิรเอานฺ เพราะเขาละเมิดฝ่าฝืน
فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَى أَن تَزَكَّى
18. แล้วจงกล่าวว่า ท่านประสงค์จะซักฟอกไหม ?
وَأَهْدِيَكَ إِلَى رَبِّكَ فَتَخْشَى
19. และจะให้ฉันนำท่านไปสู่พระเจ้าของท่านไหม ? เพื่อท่านจะได้ยำเกรง
فَأَرَاهُ الْآيَةَ الْكُبْرَى
20. แล้วมูซาก็แสดงให้เขาเห็นสัญญาณอันยิ่งใหญ่
فَكَذَّبَ وَعَصَى
21. แต่เขาได้ปฏิเสธและดื้นดัน
ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَى
22. แล้วเขาก็ผินหลังกลับหนีออกไปอย่างเร็ว
فَحَشَرَ فَنَادَى
23. แล้วเขาก็ได้เรียกชุมนุม แล้วประกาศออกไป
فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَى
24. แล้วกล่าวว่า ฉันคือพระเจ้าสูงสุดของพวกท่าน (*1*)
فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَى
25. ดังนั้นอัลลอฮฺจึงคร่าเขาเป็นการลงโทษที่เป็นแบบอย่างทั้งในปรโลกและในโลกนี้
إِنَّ فِي ذَلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَن يَخْشَى
26. แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นข้อเตือนใจสำหรับผู้ยำเกรงของอัลลอฮฺ (*1*)
أَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاءَ بَنَاهَا
27. พวกเจ้าลำบากยิ่งในการสร้างกระนั้นหรือ ? หรือว่าชั้นฟ้าที่พระองค์ทรงสร้างมัน !
رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا
28. พระองค์ทรงยกให้มันสูงขึ้นแล้วทรง ทำให้มันสมบูรณ์ (*1*)
وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا
29. และทรงทำให้กลางคืนของมันมืดทึบ และทรงทำให้ความสว่างของมันออกมา
وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَلِكَ دَحَاهَا
30. และหลังจากนั้นทรงทำให้แผ่นดินเป็นพื้นราบเรียบ
أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءَهَا وَمَرْعَاهَا
31. ทรงให้ออกมาจากแผ่นดินเป็นน้ำของมัน และทุ่งหญ้าของมัน (*1*)
وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا
32. ส่วนเทือกเขานั้นทรงทำให้มันมั่นคง
مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ
33. ทั้งหมดนี้เป็นปัจจัยยังชีพสำหรับพวกเจ้า และสำหรับปศุสัตว์ของพวกเจ้า (*2*)
فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَى
34. ดังนั้นเมื่อความหายนะอันใหญ่หลวงได้เกิดขึ้น
يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنسَانُ مَا سَعَى
35. เป็นวันที่มนุษย์จะนึกถึงสิ่งที่เขาได้ขวนขวายไว้
وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَن يَرَى
36. และนรกหรือเปลวไฟจะถูกเผยให้แก่ผู้ที่มองมัน (*3*)
فَأَمَّا مَن طَغَى
37. ส่วนผู้ที่ละเมิดฝ่าฝืนนั้น
وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا
38. และเขาได้เลือกเอาการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้
فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَى
39. ดังนั้นนรกหรือเปลวไฟคือที่พำนักของเขา (*4*)
وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَى
40. และส่วนผู้ที่หวาดหวั่นต่อการยืนเบื้องหน้าพระเจ้าของเขา และได้หน่วงเหนี่ยวจิตใจจากกิเลสต่ำ
فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَى
41. ดังนั้นสวนสวรรค์ก็จะเป็นที่พำนักของเขา (*1*)
يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا
42. พวกเขาจะถามเจ้าถึงยามอวสาน (วันกิยามะฮฺ) ว่า เมื่อใดเล่ามันจะเกิดขึ้น ?
فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَاهَا
43. ด้วยเหตุอันใดเจ้าจึงชอบกล่าวถึงมันนัก ?
إِلَى رَبِّكَ مُنتَهَاهَا
44. ยังพระเจ้าของเจ้าเท่านั้นคือวาระ (*1*)
إِنَّمَا أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَاهَا
45. ความจริงเจ้าเป็นแต่เพียงผู้ตักเตือนแก่คนที่หวาดหวั่นมัน (วันกิยามะฮฺ) เท่านั้น
كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَاهَا
46. วันที่พวกเขาจะเห็นมัน (วันกิยามะฮฺ) ประหนึ่งว่าพวกเขามิได้พำนักอยู่โลกนี้เว้นแต่เพียงชั่วครู่หนึ่งของยามเย็น และยามเช้าของมันเท่านั้น (*1*)