แหล่งที่มาของศาสนาอิสลาม

Languages
  1. home

  2. article

  3. บุคคลที่พระองค์อัลลอฮฺทรงรัก

บุคคลที่พระองค์อัลลอฮฺทรงรัก

“ จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด ) หากพวกท่านรักอัลลอฮฺ ก็จงปฏิบัติตามฉัน พระองค์อัลลอฮฺก็จะทรงรักพวกท่าน และจะทรงให้อภัยแก่บาปทั้งหลายของพวกท่าน และพระองค์อัลลอฮฺ ทรงเป็นผู้ให้อภัย อีกทั้งเมตตาเสมอ”
“จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด ) ให้พวกท่านจงเชื่อฟังภักดีต่ออัลลอฮฺ และร่อซูล แต่หากพวกเจ้าผินหลังให้ แท้จริงพระองค์อัลลอฮฺ ไม่ทรงรักบรรดาผู้ปฏิเสธ”(ซูเราะฮฺอาลิอิมรอนโองการที่31-32)
ภาพลักษณ์ของพระผู้เป็นเจ้าที่ถ่ายทอดในอัล-กุรอาน แตกต่างจากภาพลักษณ์ที่บางศาสนาได้แสดงเอาไว้  ตามทัศนะของมวลมุสลิม การกระทำต่าง ๆ ของพระผู้เป็นเจ้าโดยรวมแล้วชี้ให้เห็นถึงความรักที่พระองค์ทรงมีต่อมนุษย์ที่ประพฤติดีและรังเกียจต่อมนุษย์ที่ทำตัวไม่ดี อย่างน้อยมีประมาณ 40 โองการที่กล่าวถึงเรื่องนี้  ที่พระองค์ได้ฉายภาพมนุษย์ที่ดีและเลวเอาไว้  วัตถุประสงค์หลักของบทความนี้คือ เพื่อที่จะฉายภาพมนุษย์ที่พระองค์อัลลอฮฺ(ซ.บ)ทรงรัก  ตามที่ได้กล่าวไว้ในโองการต่าง ๆของอัล-กุรอาน
ตามที่ได้กล่าวไว้แล้วในสองโองการข้างต้น ก้าวแรกของการค้นหาความรักของพระผู้เป็นเจ้า คือการปฏิบัติตามแนวทางของท่านศาสดา(ซ็อล ฯ) นี่คือภาพที่สวยงามที่สุดที่ได้ฉายให้เห็นถึงความรักระหว่างสองฝ่าย คือพระผู้สร้างและสิ่งที่ถูกสร้าง หากท่านรักอัลลอฮฺ (ซ.บ) อัล-กุรอานก็จะชี้นำท่านเพื่อท่านจะได้เตรียมพร้อมที่จะพบกับความรักของพระองค์ แต่ในขณะเดียวกันก็ได้ชี้ให้เห็นว่า หากไม่ปฏิบัติตามแนวทางของบรรดาศาสดา ท่านก็จะไม่ได้รับความรักจากพระองค์
สำหรับหัวข้อนี้ต้องมีการอธิบายเพิ่มเติม เพื่อจะได้เข้าใจถึงเป้าหมายที่ถูกต้องของอัล-กุรอาน และเพื่อจะได้ประจักษ์ถึงคุณสมบัติต่าง ๆ ของมนุษย์ ซึ่งเราสามารถที่จะกล่าวถึงคุณสมบัติที่ชัดเจนที่สุดของมนุษย์ที่ดีจาก 5 โองการดังต่อไปนี้ คือ
“และพวกเจ้าจงบริจาคในทางของอัลลอฮฺและจงนำตัวของพวกเจ้าสู่ความวิบัติและจงทำดีเถิด แท้จริงอัลลอฮฺนั้นทรงชอบผู้กระทำดีทั้งหลาย”(ซูเราะฮฺ อัลบะเกาะเราะฮ์ โองการที่ 195)
“คือบรรดาผู้ที่บริจาคทั้งในยามสุขสบาย และในยามเดือดร้อนและบรรดาผู้ข่มโทสะและบรรดาผู้ให้อภัยแก่เพื่อนมนุษย์และอัลลอฮฺนั้นทรงรักผู้กระทำดีทั้งหลาย” (ซูเราะฮฺ อัลอาลิอิมรอน โองการที่ 134)
“แล้วอัลลอฮฺก็ทรงประทานให้แก่พวกเขาซึ่งผลตอบแทนแห่งโลกนี้และผลตอบแทนที่ดีแห่งปรโลกและอัลลอฮฺนั้นทรงรักผู้กระทำดีทั้งหลาย”(ซูเราะฮฺ อัลอาลิอิมรอน โองการที่ 148)
“แต่เนื่องจากการที่พวกเขาทำลายสัญญาของพวกเขา เราจึงได้ให้พวกเขาห่างไกลจากความกรุณาเมตตาของเราและให้หัวใจของพวกเขาแข็งกระด้าง พวกเขากระทำการบิดเบือนบรรดาถ้อยคำให้เฉออกจากตำแหน่งของมันและลืมส่วนหนึ่งจากสิ่งที่พวกเขาถูกเตือนไว้และเจ้าก็ยังคงมองเห็นอยู่ในการคดโกงจากพวกเขานอกจากเพียงเล็กน้อยในหมู่พวกเขาเท่านั้น จงอภัยให้แก่พวกเขาเถิด และเมินหน้าเสียแท้จริงอัลลอฮฺนั้นทรงชอบผู้ทำดีทั้งหลาย”(ซูเราะฮฺ อัลมาอิดะฮ์ โองการที่ 13)
“ไม่มีบาปใด ๆ แก่บรรดาผู้ที่ศรัทธาและปฏิบัติสิ่งที่ดีงามทั้งหลาย ในสิ่งที่พวกเขาได้บริโภคเมื่อพวกเขามีความยำเกรงและศรัทธา และปฏิบัติสิ่งที่ดีงามทั้งหลาย แล้วก็มีความยำเกรงและศรัทธาแล้วก็มีความยำเกรง และกระทำดี และอัลลอฮฺนั้นทรงรักผู้กระทำดีทั้งหลาย”(ซูเราะฮฺ อัลมาอิดะฮ์ โองการ 93)
ตามที่ได้กล่าวมา มนุษย์ที่ดีคือ ผู้ที่กระทำความดีต่อผู้อื่น การทำความดี สามารถทำได้หลายหนทาง เช่น การช่วยเหลือผู้ยากไร้ , การให้การสนับสนุนเด็กกำพร้าหรือแม้แต่การให้เกียรติแก่บิดามารดา
นอกจากนี้โองการต่าง ๆ ยังได้กล่าวถึงมนุษย์ที่อัลลอฮฺ (ซ.บ)ทรงรักไว้ดังนี้
“มิใช่เช่นนั้น  ผู้ใดที่รักษาสัญญาของเขาโดยครบถ้วน และยำเกรง(อัลลอฮฺ) แล้ว  แน่นอนอัลลอฮฺทรงชอบผู้ที่มีความยำเกรง”(ซูเราะฮฺอัลอาลิอิมรอน โองการที่ 76)
“นอกจากบรรดาผู้สักการะเจว็ด (มุชริกีน) ที่พวกเจ้าได้ทำสัญญาไว้ แล้วพวกเขามิได้ผิดสัญญาแก่พวกเจ้าแต่อย่างใด และมิได้สนับสนุนผู้ใดต่อต้านพวกเจ้า ดังนั้นจงให้สัญญาอย่างครบถ้วนแก่พวกเขาเมื่อถึงกำหนดเวลาของพวกเขาเถิด  แท้จริงอัลลอฮฺนั้นทรงชอบผู้ที่ยำเกรง” (ซูเราะฮฺ อัตเตาบะฮ์ โองการที่ 4)
“แท้จริงอัลลอฮฺนั้นทรงชอบบรรดาผู้ทีมีความยำเกรง”(ซูเราะฮฺอัตเตาบะฮ์ โองการที่ 7)
“แท้จริงอัลลอฮฺนั้นทรงรักบรรดาผู้ที่ยุติธรรม” (ซูเราะฮฺ อัลมาอิดะฮ์ โองการที่ 42)
“แท้จริงอัลลอฮฺทรงรักใคร่บรรดาผู้ให้ความเที่ยงธรรม”(ซูเราะฮฺ อัลฮุจญ์รอต โองการที่ 9)
” แท้จริงอัลลอฮฺทรงรักผู้มีความยุติธรรม”(ซูเราะฮฺ อัลมุมตะฮินะฮ์ โองการที่ 8)
“แท้จริง อัลลอฮฺทรงรักบรรดาผู้ที่ต่อสู้ในทางของพระองค์อย่างพร้อมเพรียงกัน ประหนึ่งพวกเขาเป็นอาคารที่ยึดมั่นแข็งแรง” (ซูเราะฮฺ ศ็อฟ โองการที่ 4)
“และทรงรักบรรดาผู้ที่ทำตนให้สะอาด” (ซูเราะฮฺอัลบะเกาะเราะฮ์ โองการที่ 222)
“และอัลลอฮฺนั้นทรงรักบรรดาผู้ที่ชำระตัวให้สะอาดบริสุทธิ์อยู่เสมอ”(ซูเราะฮฺ อัตเตาบะฮ์ โองการที่ 108)
“แท้จริงอัลลอฮฺทรงชอบบรรดาผู้สำนึกผิด กลับเนื้อกลับตัว” (ซูเราะฮฺ อัลบะเกาะเราะฮ์ โองการที่ 222)
“แท้จริงอัลลอฮฺทรงรักใคร่ผู้มอบหมายกิจการยังพระองค์” (ซูเราะฮฺ อัลอาลิอิมรอน โองการที่ 159)
“และอัลลอฮฺนั้นทรงรักผู้ที่อดทน” (ซูเราะฮฺ อัลอาลิอิมรอน โองการที่ 3)
ในอีกมุมหนึ่งอัลลอฮฺ (ซ.บ) ทรงไม่รักผู้ที่มีคุณสมบัติดังต่อไปนี้
แท้จริงอัลลอฮฺนั้นไม่ทรงชอบผู้ปฏิเสธ(ความศรัทธา)”(ซูเราะฮฺ อัลอาลิอิมรอน โองการที่ 32)
“แท้จริงพระองค์ไม่ทรงชอบพวกปฏิเสธศรัทธา” (ซูเราะฮฺ  โรม โองการที่ 45)
“แท้จริงพระองค์มิทรงรักพวกหยิ่งผยอง” (ซูเราะฮฺ อันนะฮล์ โองการที่ 23)
“แท้จริงอัลลอฮฺ ไม่ทรงชอบผู้ยะโส ผู้โอ้อวด”(ซูเราะฮฺ อันนิซาอ์ โองการที่ 36)
“แท้จริง อัลลอฮฺ มิทรงชอบผู้หยิ่งจองหอง และผู้คุยโวโอ้อวด”(ซูเราะฮฺลุกมาน โองการที่ 18)
“และอัลลอฮมิทรงชอบทุกผู้หยิ่งจองหอง และผู้คุยโวโอ้อวด” (ซูเราะฮฺ อัลหะดีด โองการที่ 23)
“และอัลลอฮฺนั้นไม่ทรงชอบบรรดาผู้อธรรม” (ซูเราะฮฺ อัลอาลิอิมรอน โองการที่ 57)
“และอัลลอฮฺนั้นไม่ทรงรักใคร่ผู้อธรรมทั้งหลาย” (ซูเราะฮฺ อัลอาลิอิมรอน โองการที่ 140)
“แท้จริงพระองค์ไม่ชอบบรรดาผู้อธรรม” (ซูเราะฮฺ ชูรอ โองการที่ 40)
“และอัลลอฮฺนั้นไม่ทรงชอบผู้เนรคุณผู้กระทำบาปทุกคน” (ซูเราะฮฺ อัลบะเกาะเราะฮ์ โองการที่ 276))
“แท้จริงอัลลอฮฺไม่ทรงโปรดปรานคนที่ทรยศเนรคุณ” (ซูเราะฮฺ อัลฮัจญ์ โองการที่ 38)
“อัลลอฮฺไม่ทรงชอบบรรดาผู้รุกราน” (ซูเราะฮฺ อัลบะเกาะเราะฮ์ โองการที่ 190)
“แท้จริงอัลลอฮฺนั้นไม่ทรงชอบบรรดาผู้ละเมิด” (ซูเราะฮฺอัลมาอิดะฮ์ โองการที่ 87)
“แท้จริงพระองค์ไม่ทรงชอบบรรดาผู้ที่ละเมิด” (ซูเราะฮฺ อัลอะอ์รอฟ โองการที่ 55)
“แท้จริงพระองค์ไม่ชอบบรรดาผู้ที่ฟุ่มเฟือย” (ซูเราะฮฺ อัลอะอ์รอฟ โองการที่ 31)
“และอัลลอฮฺนั้นไม่ทรงชอบการก่อความเสียหาย” (ซูเราะฮฺ อัลบะเกาะเราะฮ์ โองการที่ 205)
“และอัลลอฮฺนั้นไม่ทรงชอบผู้บ่อนทำลายทั้งหลาย” (ซูเราะฮฺ อัลมาอิดะฮ์ โองกรที่ 64)
“แท้จริง อัลลอฮฺไม่ทรงโปรดบรรดาผู้บ่อนทำลาย” (ซูเราะฮฺ อัลกอศอศ โองการที่ 77)
“แท้จริงอัลลอฮฺนั้นไม่ทรงชอบบรรดาผู้ที่ทุจริต” (ซูเราะฮฺอัลอัมฟาล โองการที่ 58)
“แท้จริงอัลลอฮฺไม่ทรงชอบผู้ที่เคยบิดพริ้ว ที่เคยทำบาป” (ซูเราะฮฺ อันนิซาอ์ โองการที่ 107)
“แท้จริงอัลลอฮไม่ทรงโปรดบรรดาผู้หยิ่งผยอง” (ซูเราะฮฺ อัลกอศอศ โองการที่ 76)