แหล่งที่มาของศาสนาอิสลาม

Languages
  1. home

  2. article

  3. มุซตะฮับบางประการของการอ่าน

มุซตะฮับบางประการของการอ่าน

1.เราะกะอัตแรกก่อนกล่าวฟาติหะฮฺ ให้กล่าว อะอูซุบิลลาฮิมินัชชัยฏอน นิรเราะญีม
2.ให้กล่าว บิสมิลลาฮิรเราะฮฺมานิรเราะฮฺฮีม เสียงดังในเราะกะอัตที่ 1  และ 2 ของนะมาซุฮรฺและอัศรฺ
3.ให้กล่าวฟาติหะฮฺและซูเราะฮฺ ช้า ๆ ที่ละโองการ และหยุดเมื่อจบละโองการ หมายถึงต้องไม่อ่านหลายโองการติดต่อกัน
4. ขณะที่กล่าวซูเราะฮฺฟาติหะฮฺ และซูเราะฮฺ ต้องพิจารณาถึงความหมายด้วย
5. ทุกนะมาซควรกล่าวซูเราะฮฺ อัล-ก็อดรฺ ในเราะกะอัตแรก และซูเราะฮฺอัต-เตาฮีด ในเราะกะอัตที่สอง[1]
การกล่าวซิกรฺ
หนึ่งในวาญิบของรุกูอฺและซัจญฺดะฮฺคือ ซิกรฺ หมายถึง การกล่าว ซุบฮานัลลอฮฺ หรือ อัลลอฮุอักบัร และสิ่งที่คล้ายคลึงกันซึ่งรายละเอียดจะกล่าวในบทต่อไป
การรุกูอฺ
นะมาซทุกเราะกะอัตหลังจากกล่าวซูเราะฮฺจบแล้วต้อง รุกูอฺ หมายถึง การก้มโค้งไปข้างหน้า จนฝ่ามือทั้งสองกุมถึงหัวเข่า (ลำคอเหยียดตรง และหลังราบขนานกับพื้น รุกูอฺ เป็นรุกนฺหนึ่งของนะมาซ
วาญิบต่าง ๆ ของรุกูอฺ
1. ต้องก้มโค้งตามที่กล่าวข้างต้น
2. ต้องกล่าวซิกรฺอย่างน้อย 3 ครั้งว่า ซุบฮานัลลอฮฺ
3. ขณะรุกูอฺและกล่าวซิกรฺร่างกายต้องสงบนิ่ง
4. ต้องยืนตรงหลังจากรุกูอฺ
5.ร่างกายต้องนิ่งหลังจากรุกูอฺ[2]
คำกล่าว ซิกรฺรุกูอฺ
ขณะรุกูอฺสามารถกล่าวซิกรฺใดก็ได้ ถือว่าเพียงพอแต่ อิฮฺติยาฏวาญิบ ให้กล่าว 3 ครั้งว่า ซุบฮานัลลอฮฺ หรือกล่าว 1 ครั้งว่า ซุบฮานะร็อบบิยัลอะซีมิ วะบิฮัมดิฮี ซึ่งต้องไม่กล่าวน้อยกว่านี้[3]
ร่างกายต้องนิ่งในรุกูอฺ
1. วาญิบในรุกูอฺร่างกายต้องนิ่งนานแค่เพียง กล่าวซิกรฺเท่านั้น[4]
2. ก่อนที่จะก้มรุกูอฺตามที่กล่าวมาโดยที่ร่างกายยังไม่นิ่ง ถ้าตั้งใจกล่าวซิกรฺรุกูอฺออกมา นะมาซบาฏิล[5]
3. ถ้าตั้งใจเงยศีรษะขึ้นก่อนที่จะกล่าวซิกรฺวาญิบจบ นะมาซบาฏิล[6]
ต้องยืนตรงและนิ่งหลังจากรุกูอฺ
หลังจากกล่าวซิกรฺรุกูอฺจบให้เงยขึ้นและต้องยืนตรง หลังจากร่างกายนิ่งแล้วจึงลงซัจญฺดะฮฺ ถ้าตั้งใจลงซัจญฺดะฮฺก่อนที่จะยืนตรง หรือก่อนที่ร่างกายจะนิ่ง นะมาซบาฏิล[7]
หน้าที่ของผู้ที่ไม่สามารถรุกูอฺตามปกติได้
1. ผู้ที่ไม่สามารถรุกูอฺได้ในระดับที่กล่าวมา ให้ทำเท่าที่สามารถทำได้
2. ผู้ที่ไม่สามารถก้มได้เลย ให้นั่งรุกูอฺ
3. ถ้าหากไม่สามารถนั่งรุกูอฺได้ ให้ยืนนะมาซ เมื่อถึงรุกูอฺให้ก้มศีรษะเล็กน้อยเป็นเครื่องหมาย[8]
ลืมรุกูอฺ
1.ถ้าลืมรุกูอฺและก่อนที่จะซัจญฺดะฮฺ นึกขึ้นได้ต้องยืนตรงก่อน หลังจากนั้นจึงรุกูอฺ ถ้าลงรุกูอฺทันทีโดยไม่ยืนตรง นะมาซบาฏิล[9]
2. หลังจากหน้าผาก(จะตัดคำว่าจะทิ้ง)ถึงพื้นนึกได้ว่ายังไม่ได้รุกูอฺ อิฮฺติยาฏวาญิบ ให้ยืนตรงหลังจากนั้นให้ลงรุกูอฺและนะมาซต่อให้เสร็จ และให้นะมาซใหม่อีกครั้ง[10]
มุซตะฮับสำหรับรุกูอฺ
1. มุซตะฮับ ให้กล่าวซิกรฺรุกูอฺ  3 ครั้ง หรือ  5  ครั้ง หรือ 7 ครั้ง ทว่าให้อ่านให้มาก
2. มุซตะฮับ ก่อนรุกูอฺ ขณะยืนตรงให้ตักบีร อัลลอฮุอักบัร
3. มุซตะฮับ ขณะรุกูอฺให้มองระหว่างเท้าทั้งสอง
4. มุซตะฮับ ให้เซาะละวาต อัลลอฮุมมะซ็อลลิอะลามุฮัมมัดวะอาลิมุฮัมมัด ก่อนและหลังซิกรฺรุกูฮฺ
5. มุซตะฮับ หลังจากเงยขึ้นจากรุกูอฺ เมื่อยืนตรงและร่างกายนิ่งแล้วให้กล่าวว่า  ซะมิอัลลอฮุลิมันฮะมิดะฮฺ[11]
ซูญูด
การซูญูด หมายถึงการกราบเพื่อแสดงความความเคารพ
1. ผู้นะมาซ ต้องซัจญฺดะฮฺ 2 ครั้ง หลังจากรุกูอฺในทุกเราะกะอัตทั้งนะมาซวาญิบ และนะมาซมุซตะฮับ[12]
2.ซัจญฺดะฮฺ คือ การนำอวัยวะทั้ง 7 ส่วนได้แก่หน้าผาก ฝ่ามือทั้งสอง หัวเข่าทั้งสองและหัวแม่เท้าทั้งสองจรดกับพื้น
วาญิบต่าง ๆ ซัจญฺดะฮฺ
1. ต้องวางอวัยวะทั้ง 7 ส่วนจรดกับพื้น
2. ต้องกล่าวซิกรฺว่า ซุบฮานะร็อบบิยัลอะอฺลาวะบิฮัมดิฮฺ อย่างน้อย 1 ครั้ง
3. ร่างกายต้องสงบนิ่ง ขณะกล่าวซิกรซัจญฺดะฮฺ
4. เมื่อเงยศีรษะขึ้นต้องนั่งนิ่งระหว่างสองซัจญฺดะฮฺ
5.ขณะกล่าว ซิกรฺซัจญฺดะฮฺ อวัยวะทั้ง 7 ส่วนต้องจรดพื้น
6. บริเวณที่ซัจญฺดะฮฺ ต้องราบเรียบเสมอกันไม่สูงหรือต่ำ
7.หน้าผากต้องวางบนสิ่งที่อนุญาตให้ซัจญฺดะฮฺแล้วถูกต้อง
8. บริเวณที่ซัจญฺดะฮฺ ต้องสะอาดปราศจากนะญิซ
9.การซัจญฺดะฮฺทั้งสองต้องทำอย่างต่อเนื่อง[13]
การซิกรฺ
ซัจญฺดะฮฺ สามารถกล่าวซิกรฺใดก็ได้ ถือว่าเพียงพอแต่ อิฮฺติยาฏวาญิบ ให้กล่าว  3 ครั้งว่า ซุบฮานัลลอฮฺ หรือกล่าวว่า ซุบฮานะร็อบบิยัลอะอฺลาวะบิฮัมดิฮฺ  1 ครั้งเป็นอย่างน้อย[14]
ความสงบนิ่ง
1. วาญิบขณะซัจญฺดะฮฺ ร่างกายต้องนิ่งนานแค่เพียงแค่ กล่าวซิกรฺเท่านั้น[15]
2.ก่อนที่หน้าผากจะแนบกับดินและก่อนที่ร่างกายจะนิ่ง เจตนากล่าวซิกรฺซัจญฺดะฮฺอกมา นะมาซบาฏิล  แต่ถ้าพลั้งเผลอหรือลืมเมื่อร่างกายนิ่งแล้วให้กล่าวใหม่อีกครั้ง[16]
เงยศีรษะขึ้นจากซัจญฺดะฮฺ
1. หลังเสร็จซัจญฺดะฮฺครั้งแรกแล้ว เมื่อเงยศีรษะขึ้นต้องนั่งเมื่อร่างกายนิ่งแล้ว จึงค่อยลงซัจญฺดะฮฺครั้งที่สอง[17]
2. ถ้าตั้งใจเงยศีรษะขึ้นจากซัจญฺดะฮฺ ก่อนที่จะกล่าวซิกรฺจบ  นะมาซบาฏิล[18]
การวางอวัยวะทั้ง 7 ส่วนให้จรดพื้น
1.ขณะกล่าวซิกรฺซัจญฺดะฮฺ ถ้าเจตนายกอวัยวะส่วนหนึ่งส่วนใดจาก 7 ส่วนขึ้นจากพื้น นะมาซบาฏิล แต่ถ้าไม่ช่วงของการกล่าวซิกรฺซัจญฺดะฮฺ  หากได้ยกอวัยวะใดอวัยวะหนึ่งขึ้นจากพื้นและวางลงอีกครั้ง นอกเหนือจากหน้าผาก ไม่เป็นไร[19]
2. ถ้านอกจากนิ้วหัวแม่เท้าแล้ว นิ้วอื่นได้จรดพื้นเช่นกัน ไม่เป็นไร[20]
บริเวณซัจญฺดะฮฺต้องเสมอราบ
1.บริเวณที่ลงซัจญฺดะฮฺ ต้องไม่สูงหรือต่ำกว่าบริเวณที่หัวเข่าจรดพื้นเกิน 4 นิ้วมือประชิดติดกัน[21]
2. อิฮฺติยาฏวาญิบ บริเวณที่ลงซัจญฺดะฮฺ ต้องไม่สูงหรือต่ำกว่าบริเวณที่นิ้วหัวแม่เท้าจรดพื้นเกิน 4 นิ้วประชิดติดกัน[22]
ต้องวางหน้าผากลงบนสิ่งที่อนุญาตให้ซัจญฺดะฮฺ
1. การซัจญฺดะฮฺ ต้องวางหน้าผากลงบนพื้นดิน หรือสิ่งที่งอกเงยขึ้นจากดิน แต่ต้องไม่ใช่อาหารหรือเครื่องนุ่งห่ม[23] *
*อายะตุลลอฮฺ อะลี คอเมเนอี ซัจญฺดะฮฺบนพื้นปูนซิเมนต์ ไม่เป็นไร (อิซติฟตาอาต หน้าที่ 148 คำถามที่ 498)
2. ตัวอย่างสิ่งที่อนุญาตให้ซัจญฺดะฮฺลงบนนั้นถูกต้อง กล่าวคือ
ดิน  หิน  ดินเผา ปูนขาว ไม้  และพื้นหญ้า
3. สถานที่ต้องตะกียะฮฺ สามารถซัจญฺดะฮฺบนพรหมหรือสิ่งที่คล้ายคลึงกันได้ และไม่จำเป็นต้องไปหาที่นะมาซใหม่[24]
เงื่อนไขการซัจดะฮฺ
1.ซัจญฺดะฮฺ บนแร่ธาตุ เช่น ทองคำ เงิน อะกีก  (หินโมรา)  ฟีรูเซะฮฺ (คออซ์หินสีฟ้า) ถือว่าไม่ถูกต้อง[25]
2.ซัจญฺดะฮฺ สิ่งอื่นนอกเหนือจากอัลลอฮฺ (ซบ.) ฮะรอม[26]
3. ซัจญฺดะฮฺ บนสิ่งที่งอกเงยจากดินและเป็นอาหารสัตว์ เช่น หญ้า ถูกต้อง[27]
4.อนุญาตให้ซัจญฺดะฮฺบนกระดาษได้ แม้ว่าจะทำมาจากนุ่นหรือสิ่งที่คล้างคลึ่งกันก็ตาม ถูกต้อง[28]
5. สิ่งที่ใช้ซัจญฺดะฮฺ ที่ดีที่สุด คือ ดินกัรบะลาอฺ รองลงมาคือ ดินทั่วไป หิน และพืชตามลำดับ[29]
6. ถ้าซัจญฺดะฮฺครั้งแรก ดินได้ติดหน้าผากขึ้นมาแต่ไม่ได้เอาออก และลงซัจญฺดะฮฺอีกครั้งทันที นะมาซบาฏิล[30]
หน้าที่ของผู้ที่ไม่สามารถซัจญฺดะฮฺเหมือนปกติได้
1. บุคคลที่ไม่สามารถก้มจนหน้าผากจรดพื้นได้ ให้ก้มเท่าที่สามารถก้มได้และต้องหาสิ่งของมาเสริมเพื่อให้ดินนั้นอยู่สูงขึ้น เช่น ใช้หมอนรองดินแล้วซัจญฺดะฮฺบนนั้น แต่ฝ่ามือทั้งสอง เข่า และปลายนิ้วหัวแม่เท้าต้องจรดพื้นตามปกติ[31]
2. ถ้าไม่สามารก้มได้ ให้นั่งซัจญฺดะฮฺโดยก้มศีรษะเล็กน้อยเป็นเครื่องหมาย[32] และอิฮฺติยาฏวาญิบ ให้หยิบดินขึ้นมาแล้วเอาหน้าผากวางไปบนนั้น
มุซตะฮับต่าง ๆ ของซัจญฺดะฮฺมีดังต่อไปนี้
1.ขั้นตอนต่อไปนี้ มุซตะฮับ ให้กล่าวตักบีร อัลลอฮุอักบัร
-หลังจากรุกูอฺก่อนที่จะซัจญฺดะฮฺครั้งแรก
– หลังจากเงยขึ้นจากซัจญฺดะฮฺครั้งแรก ในท่านั่งร่างกายสงบนิ่ง
– ก่อนลงซัจญฺดะฮฺครั้งที่สอง ในท่านั่งร่างกายสงบนิ่ง
– หลังจากเงยขึ้นจากซัจญฺดะฮฺครั้งที่สอง
2. มุซตะฮับ ให้ซัจญฺดะฮฺนาน ๆ
3. มุซตะฮับ ให้กล่าว อัสตัฆฟิรุลลอฮะ ร็อบบี วะอะตูบุอิลัยฮิ ขณะนั่งสงบนิ่งระหว่างสองซัจญฺดะฮฺ
4. มุซตะฮับ ให้กล่าว เซาะละวาต  ขณะซัจญฺดะฮฺ[33]
ซัจญฺดะฮฺวาญิบกรุอาน
1. อัล-กุรอาน 4 ซูเราะฮฺ มีโองการซัจญฺดะฮฺวาญิบหมายถึง ถ้าผู้ใดอ่านโองการเหล่านั้น หรือบุคคลอื่นอ่านแล้วตนได้ยิน หลังจากอ่านโองการจบต้องซัจญฺดะฮฺทันที[34]
2. ซูเราะฮฺที่มีโองการซัจดะฮฺวาญิบได้แก่
– ซูเราะฮฺที่ 32 อัซ-ซัจญฺดะฮฺ โองการที่ 15
– ซูเราะฮฺที่ 41 ฟุซซิลัต โองการที่ 37
– ซูเราะฮฺที่ 53 อัล-นัจมุ โองการสุดท้าย
– ซูเราะฮฺที่ 96 อัล-อะลัก สองโองการสุดท้าย
3. ถ้าลืมซัจญฺดะฮฺ นึกได้เมื่อใดให้ซัจญฺดะฮฺทันที[35]
4. ถ้าได้ยินโองการวาญิบซัจญฺดะฮฺจากวิทยุ ไม่จำเป็นต้องซัจญฺดะฮฺ[36]
5.ถ้าได้ยินโองการวาญิบซัจญฺดะฮฺจากวิทยุ โทรทัศน์ หรือเครื่องขยายเสียง ซึ่งเป็นการอ่านสด ไม่ใช่เปิดจากเทปที่อัดไว้แล้วนำมาเปิด หมายถึง ในขณะที่เปิดเครื่องขยายเสียงมีคนนั่งอ่านอยู่  วาญิบต้องซัจดะฮฺ [37]
6. การซัจญฺดฺสำหรับโองการวาญิบซัจญฺดะฮฺเหล่านี้ ไม่สามารถซัจญฺดะฮฺลงบนอาหาร หรือเครื่องนุ่งห่มแต่การใส่ใจต่อเงื่อนไขอื่นไม่จำเป็น[38]
7.ไม่วาญิบ ต้องกล่าวซิกรฺในซัจญฺดะฮฺวาญิบเหล่านี้ แต่เป็นมุซตะฮับให้กล่าว[39]
การตะชะฮุด
1. นะมาซเราะกะอัตที่สองและเราะกะอัตสุดท้าย เมื่อเงยศีรษะขึ้นจากซัจญฺดะฮฺครั้งที่สองและร่างกายนิ่งแล้วให้กล่าวว่า  อัชฮะดุอันลาอิลาฮาอิลลัลลอฮุวะฮฺดะฮูลาชะรีกะละฮู วะอัชฮะดุอันนะมุฮัมมะดันอับดุฮูวะเราะซูลุฮู อัลลอฮุมมะซ็อลลิอะลามุฮัมมัด วะอาลิมุฮัมมัด  [40]
2. ถ้าลืมกล่าวตะชะฮุดและได้ลุกขึ้นยืน ก่อนที่จะรุกูอฺนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้กล่าวตะชะฮุด ให้นั่งลงและกล่าวตะชะฮุด หลังจากนั้นให้ยืนขึ้นเพื่อทำเราะกะอัตต่อไปและนะมาซต่อให้เสร็จ แต่ถ้านึกขึ้นได้ขณะรุกูอฺหรือหลังจากนั้นต้องนะมาซให้เสร็จ เมื่อกล่าวสลามแล้วให้เกาะฏอตะชะฮุด   และอิฮฺติยาฏวาญิบ ให้ซัจญฺดะฮฺซะฮฺวี  2 ครั้ง[41]

การกล่าวสลาม
1. เราะกะอัตสุดท้ายของทุกนะมาซ หลังจากกล่าวตะชะฮุดแล้วให้กล่าวสลาม เป็นอันว่านะมาซเสร็จสิ้น
2. วาญิบสำหรับสลาม คือ หนึ่งในสองประโยคดังต่อไปนี้
-อัสลามุอะลัยนาวะอะลาอิบาดิลลาฮิซซอลิฮีน
-อัสลามุอะลัยกุม วะเราะฮฺมะตุลลอฮิ วะบะเราะกาตุฮู
3. มุซตะฮับ ก่อนที่จะกล่าว 2 ประโยคข้างต้นใหกล่าวว่า   อัสลามุอะลัยกะอัยยุฮันนะบียุ วะเราะฮฺมะตุลลอฮิวะบะรอกาตุฮู แต่เป็นการดีให้กล่าวทั้ง 3 ประโยค
การทำตามขั้นตอน
1. นะมาซต้องทำไปตามขั้นตอน กล่าวคือ ตักบีเราะตุลอิฮฺรอม กะรออัต รุกูอฺ ซัจญฺดะฮฺ ส่วนเราะกอัตที่สองหลังจากซัจญฺดะฮฺครั้งที่สองแล้ว ต้องกล่าวตะชุฮุด และเราะกะอัตสุดท้ายหลังจากตะชะฮุดแล้วให้กล่าวสลาม
2. ถ้าลืมทำรุกนฺหนึ่งและได้ข้ามไปทำอีกรุกนฺหนึ่ง เช่น ก่อนที่จะรุกูอฺได้ข้ามไปซัจญฺดะฮฺสองครั้ง นะมาซบาฏิล[42]
3. ถ้าลืมทำรุกนฺและได้ทำขั้นตอนหลังจากนั้นซึ่งไม่ใช่รุกนฺ เช่น ก่อนที่จะซัจญฺดะฮฺ 2 ครั้ง ได้กล่าวตะชฮุด ต้องย้อนกลับไปทำรุกนฺใหม่ และสิ่งที่ได้ผิดพลาดต้องทำใหม่อีกครั้ง[43]
4. ถ้าลืมทำสิ่งที่ไม่ใช่รุกนฺ และได้ทำรุกนฺขั้นตอนต่อไป เช่น ลืมกล่าวซูเราะฮฺฟาติหะฮฺ และได้ลงรุกูอฺ ถือว่านะมาซถูกต้อง[44]
การกระทำต่อเนื่อง
1. การกระทำต่อเนื่อง หมายถึง การกระทำขั้นตอนต่าง ๆ ของนะมาซติดต่อกัน โดยไม่ได้ปล่อยให้เกิดช่องว่าง
2. ถ้ามีช่วงว่างระหว่างขั้นตอนต่าง ๆ ของนะมาซ จนไม่อาจกล่าวได้ว่ากำลังนะมาซอยู่ นะมาซบาฏิล[45]
3. การกล่าวซูเราะฮฺยาว ๆ รุกูอฺและซัจญฺดะฮฺนาน ๆ ไม่ถือว่าเป็นการทำให้เกิดช่องว่าง[46]
การกล่าวกุนูต
1. มุซตะฮับ เราะกะอัตที่สองหลังจากกล่าวฟาติหะฮฺและซูเราะฮฺ ก่อนรุกูอฺให้กล่าวกุนูต โดยให้ยกมือขึ้นเสมอหน้าและดุอาอฺหรือกล่าวซิกรฺ[47]
2. การกล่าวกุนูตไม่จำกัดว่าต้องเป็นดุอาอฺประเภทใด สามารถกล่าวคำซิกรฺใดก็ได้ หรือแม้กล่าวว่า ซุบฮานัลลอฮฺ เพียงครั้งเดียวก็เพียงพอ หรือดุอาอฺ เช่น นี้ว่า  ร็อบบะนา อาตินา ฟิดดุนยา ฮะซะนะฮฺ วะฟิลอาคิเราะติ ฮะซะนะฮฺ วะกินาอะซาบันนาร (โอ้พระผู้อภิบาลของเรา โปรดประทานความดีงามทั้งในโลกนี้และในโลกหน้าแก่พวกเรา และโปรดปกป้องเราให้รอดพ้นจากการลงทัณฑ์ของไฟนรกด้วยเถิด)[48]

ดุอาอฺหลังนะมาซ
ตะอฺกีบนะมาซ หมายถึง การดุอาอฺ การกล่าวซิกรฺ และอ่านอัล-กุรอานหลังจากนะมาซ
1. ดีที่สุดขณะอ่านดุอาอฺให้หันหน้าไปทางกิบละฮฺ
2. ไม่จำเป็นต้องอ่านดุอาอฺเป็นภาษาอาหรับ แต่ดีกว่าให้ดุอาอฺตามที่เขียนไว้ในหนังสือดุอาอฺ
3.ให้กล่าวตัสบีฮฺท่านหญิงฟาฏิมะฮฺ โดยกล่าว อัลลอฮุอักบัร 34 ครั้ง อัลฮัมดุลิลลาฮฺ 33 ครั้ง และซุบฮานัลลอฮฺ 33 ครั้ง
[1] อ้างแล้ว ข้อที่ 979
[2] อัลอุรวะตุลวุซกอ เล่มที่ 1 หน้าที่ 664
[3] เตาฎีฮุลมะซาอิล ข้อที่ 1028
[4] เล่มเดิม ข้อที่ 1030
[5] อ้างแล้ว เล่มเดิม ข้อที่ 1032
[6] เล่มเดิม ข้อที่ 1033
[7] เล่มเดิม ข้อที่ 1040
[8] เล่มเดิม ข้อที่ 1037
[9] เล่มเดิม ข้อที่ 1041
[10] เล่มเดิม ข้อที่ 1042
[11] เล่มเดิม ข้อที่ 1043
[12] เล่มเดิม ข้อที่ 1045
[13] อัล อุรวะตุลวุซกอ เล่มที่ 1 หน้าที่ 673
[14] เตาฎีฮุลมะซาอิล ข้อที่ 1049
[15] อ้างแล้ว ข้อที่ 1050
[16] เล่มเดิม ข้อที่ 1051-1052
[17] เล่มเดิม ข้อที่ 1056
[18] เล่มเดิม ข้อที่ 1052
[19] เล่มเดิม ข้อที่ 1054
[20] ตะฮรีรุลวะซีละฮฺ เล่ม 1 หน้า 173 ข้อที่  2 , อัล อุรวะตุลวุซกอ เล่ม 1 หน้า 676 ข้อที่ 7
[21] เตาฎีฮุลมะซาอิล  ข้อที่ 1057
[22] เล่มเดิม
[23] เล่มเพิม ข้อที่ 1076
[24] เล่มเดิม ข้อที่ 1072
[25] เล่มเดิม ข้อที่ 1076
[26] เล่มเดิม ข้อที่ 1090
[27] อ้างแล้ว ข้อที่ 1078
[28] อ้างแล้ว ข้อที่ 1082
[29] อ้างแล้ว ข้อที่ 1083
[30] อ้างแล้ว ข้อที่ 1086
[31] เล่มเดิม ข้อที่ 1068
[32] เล่มเกิม ข้อที่ 1069
[33] เล่มเดิม ข้อที่ 1091
[34] เล่มเดิม ข้อที่ 1093
[35] เล่มเดิม ข้อที่ 1093
[36] เล่มเดิม ข้อที่ 1096
[37] อ้างแล้ว เล่มเดิม
[38] อ้างแล้ว ข้อที่  1097
[39] เล่มเดิม ข้อที่ 1099
[40] เล่มเดิม ข้อที่ 1100
[41] เตาฎีฮุลมะซาอิล ข้อที่ 1102
[42] เล่มเดิม ข้อที่ 1109
[43] เล่มเดิม ข้อที่ 1110
[44] เล่มเกิม ข้อที่ 1111
[45] เล่มเดิม ข้อที่ 1114
[46] เล่มเดิม ข้อที่ 1116
[47] เล่มเดิม ข้อที่ 1117
[48] เล่มเดิม ข้อที่  1118