แหล่งที่มาของศาสนาอิสลาม

Languages
  1. home

  2. article

  3. 26. ซูเราะฮฺ อัชชุอะรออฺ (Ash-Shuaraa)

26. ซูเราะฮฺ อัชชุอะรออฺ (Ash-Shuaraa)

ด้วยพระนามแห่งอัลลอฮฺ พระผู้ทรงเมตตายิ่ง พระผู้ทรงปรานียิ่ง
طسم
1. ฏอ ซีน มีม
تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ
2. เหล่านี้คือโองการทั้งหลายอันชัดแจ้ง(*1*)
لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ
3. บางทีเจ้า (มุฮัมมัด) เป็นผู้ทำลายชีวิตของเจ้า เพราะพวกเขาไม่เป็นผู้ศรัทธา(*1*)
إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّن السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ
4. หากเราประสงค์ เราจะให้มีสัญญาณหนึ่งจากฟากฟ้ามายังพวกเขา(*1*) แล้วคอของพวกเขาก็ยอมก้มลมต่อมัน(*2*)
وَمَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍ مِّنَ الرَّحْمَنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا عَنْهُ مُعْرِضِينَ
5. และไม่มีข้อตักเตือนใหม่(*1*) อันใดจากพระผู้ทรงกรุณาปราณี เว้นแต่พวกเขาจะผินหลังให้กับมัน
فَقَدْ كَذَّبُوا فَسَيَأْتِيهِمْ أَنبَاءُ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُون
6. แล้วแน่นอนพวกเขาได้ปฏิเสธ ดังนั้นข่าวคราวที่พวกเขาเคยเยาะเย้ยมันนั้นก็จะมายังพวกเขา(*1*)
أَوَلَمْ يَرَوْا إِلَى الْأَرْضِ كَمْ أَنبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ
7. พวกเขามิได้มองไปยังแผ่นดินดอกหรือว่ากี่มากน้อยแล้วที่เราได้ให้มันงอกเงยออกมาจากทุกชนิดที่ดีมีประโยชน์ (*1*)
إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ
8. แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณหนึ่งอย่างแน่นอน(*1*) แต่ส่วนมากของพวกเขาไม่เป็นผู้ศรัทธา
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
9. และแท้จริงพระเจ้าของเจ้านั้น แน่นอนพระองค์เป็นผู้ทรงอำนาจ(*1*) ผู้ทรงเมตตาเสมอ(*2*)
وَإِذْ نَادَى رَبُّكَ مُوسَى أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
10. และจงรำลึก เมื่อพระเจ้าของเจ้าทรงเรียกมูซาว่า จงไปยังหมู่ชนผู้อธรรม(*1*)
قَوْمَ فِرْعَوْنَ أَلَا يَتَّقُونَ
11. คือหมู่ชนของฟิรเอาน์ พวกเขาไม่ยำเกรงดอกหรือ?
قَالَ رَبِّ إِنِّي أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ
12. เขา (มูซา)กล่าวว่า โอ้พระเจ้าของฉันแท้จริงฉันกลัวว่า พวกเขาจะปฏิเสธไม่ยอมเชื่อฉัน
وَيَضِيقُ صَدْرِي وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِي فَأَرْسِلْ إِلَى هَارُونَ
13. และหัวอกของฉันจะอึดอัด(*1*) และลิ้นของฉันจะไม่คล่อง(*2*) ดังนั้นพระองค์ทรงโปรดส่งฮารูนมาช่วยฉันด้วยเถิด! (*3*)
وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنبٌ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ
14. และพวกเขามีข้อกล้าวหาต่อฉัน(*1*) ดังนั้นฉันกลัวว่าพวกเขาจะฆ่าฉัน
قَالَ كَلَّا فَاذْهَبَا بِآيَاتِنَا إِنَّا مَعَكُم مُّسْتَمِعُونَ
15. พระองค์ตรัสว่า ไม่ดอก! ดังนั้นเจ้าทั้งสองจงไปเถิดพร้อมด้วยสัญญาณทั้งหลาย(*1*) ของเราแท้จริงเราอยู่กับพวกเจ้า(*2*) เป็นผู้ฟัง
فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ
16. ดังนั้นเจ้าทั้งสองจงไปหาฟิรเอาน์ แล้วจงกล่าวว่าเราเป็นทูตของพระเจ้าแห่งสากลโลก
أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ
17. แล้วขอให้ส่งวงศ์วานของอิสรออีลไปพร้อมกับเราเถิด(*1*)
قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ
18. เขา(ฟิรเอาน์) กล่าวว่า เรามิได้เลี้ยงดูเจ้าเมื่อขณะเป็นเด็กอยู่กับพวกเราดอกหรือ? และเจ้าได้อยู่กับเราหลายปี(*1*) ในช่วงชีวิตของเจ้า
وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِي فَعَلْتَ وَأَنتَ مِنَ الْكَافِرِينَ
19. และเจ้าได้ทำการกระทำของเจ้าซึ่งเจ้าได้กระทำไปแล้ว และเจ้าเป็นผู้หนึ่งในหมู่ผู้เนรคุณ(*1*)
قَالَ فَعَلْتُهَا إِذًا وَأَنَا مِنَ الضَّالِّينَ
20. เขา (มูซา) กล่าวว่า ฉันได้กระทำมันโดยที่ฉันไม่รู้(*1*)
فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكْمًا وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُرْسَلِينَ
21. ดังนั้น ฉันได้หนีไปจากพวกท่าน เมื่อฉันกลัวพวกท่านแล้วพระเจ้าของฉันได้ทรงประทานฮิกมะฮ์แก่ฉัน(*1*) และทรงแต่งตั้งฉันให้เป็นร่อซูลคนหนึ่ง(*2*)
وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ
22. และนี่คือบุญคุณที่ท่านรำเลิกมันต่อฉันโดยท่านทำให้วงศืวานอิสรออีลเป็นทาส(*1*)
قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعَالَمِينَ
23. ฟิรเอาน์ได้กล่าวว่า “และใครคือพระเจ้าแห่งสากลโลก”(*1*)
قَالَ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا إن كُنتُم مُّوقِنِينَ
24. เขา(มูซา) กล่าวว่า “พระเจ้าแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และสิ่งที่อยู่ในระหว่างทั้งสอง(*1*) หากพวกท่านเป็นผู้ศรัทธาเชื่อมัน”(*2*)
قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُ أَلَا تَسْتَمِعُونَ
25. เขาได้กล่าวแก่ผู้อยู่รอบ ๆ เขาว่า “พวกท่านได้ยินไหม?”(*1*)
قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ
26. เขา(มูซา)กล่าว่า “พระเจ้าของพวกท่าน และของบรรพบุรุษสมัยก่อน ๆ นั้นด้วย”(*1*)
قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ الَّذِي أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ
27. เขา (ฟิรเอาน์) กล่าวว่า “ทจริงร่อซูลของพวกท่านซึ่งได้ถูกส่งมายังพวกท่านนั้นเป็นคนบ้าอย่างแน่นอน”(*1*)
قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَا إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ
28. เขา(มูซา) กล่าวว่า “พระเจ้าแห่งทิศตะวันออกและทิศตะวันตก และสิ่งที่อยู่ในระหว่างทั้งสอง หากพวกท่านใช้สติปัญญาพิจารณา(*1*)
قَالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلَهًا غَيْرِي لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُونِينَ
29. เขากล่าวว่า “หากเจ้ายึดถือพระเจ้าอื่นจากฉัน ฉันจะให้เจ้าอยู่ในหมู่ผู้ต้องขัง”
قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُّبِينٍ
30. เขา(มูซา) กล่าวว่า “แม้ว่าฉันจะนำสิ่งที่ชัดแจ้งมายังท่านกระนั้นหรือ?”(*1*)
قَالَ فَأْتِ بِهِ إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ
31. เขากล่าวว่า “ก็จงนำมันมาซิ หากเจ้าเป็นคนจริง”(*1*)
فَأَلْقَى عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِينٌ
32. ดังนั้น เขาได้โยนไม่เท้าของเขามันคือ งูอย่าชัดแจ้ง(*1*)
وَنَزَعَ يَدَهُ فَإِذَا هِيَ بَيْضَاءُ لِلنَّاظِرِينَ
33. และได้ดึงมือของเขาออกมาเป็นสีขางแก่บรรดาผู้มองดู(*1*)
قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُ إِنَّ هَذَا لَسَاحِرٌ عَلِيمٌ
34. เขาได้กล่าวแก่ขุนนางชั้นผู้ใหญ่รอบๆ เขาว่า “แท้จริงเขาคนนี้คือนักเล่นกลอย่างช่ำชอง
يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ
35. เขาต้องการที่ให้พวกท่านออกจากดินแดนของพวกท่านด้วยเล่ห์กลของเขา(*1*) ดังนั้นพวกท่านจะชี้แนะประการใด”(*2*ป
قَالُوا أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَابْعَثْ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ
36. พวกเขากล่าวว่า “จงหน่วงเหนี่ยวเขาและพี่ชายของเขาไว้ก่อน และจงส่งคนไปตามหัวเมืองให้มาชุมนุมกัน(*1*)
يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ
37. เพื่อที่นักเล่นกลผู้ช่ำชองทุกคนจะได้มาหาท่าน”
فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ
38. แล้วบรรดานักเล่นกลได้มาชุมนุมกันตามวันเวลาที่กำหนดไว้(*1*)
وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنتُم مُّجْتَمِعُونَ
39. และได้มีประกาศแก่มหาชน พวกท่านจะไปร่วมชุมนุมด้วยไหม?(*1*)
لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ إِن كَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ
40. เพื่อพวกเขาจะได้ตามบรรดานักเล่นกลหากพวกเขาเป็นผู้ชนะ
فَلَمَّا جَاءَ السَّحَرَةُ قَالُوا لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ الْغَالِبِينَ
41. เมื่อพวกนักเล่นกลมาถึง พวกเขากล่าวแก่ฟิรเอาน์ว่า “พวกเราจะมีรางวัลแน่นอนหรือถ้าพวกเราเป็นผู้ชนะ(*1*)
قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًا لَّمِنَ الْمُقَرَّبِينَ
42. เขากล่าวว่า “ถูกแล้ว และพวกท่านขณะนั้นจะอยู่ในหมู่ผู้ใกล้ชิดอย่างแน่นอน”(*1*)
قَالَ لَهُم مُّوسَى أَلْقُوا مَا أَنتُم مُّلْقُونَ
43. มูซาได้กล่าวแก่พวกเขาว่า “จงโยนซิสิ่งที่พวกท่านจะต้องโยน”(*1*)
فَأَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ الْغَالِبُونَ
44. แล้วพวกเขาก็ได้โยนเชือกหลายเส้นของพวกเขาและไม้เท้าหลายอันของพวกเขา และพวกเขากล่าวว่า “ด้วยเกียติยศของฟิรเอาน์แท้จริงเราเป็นผู้ชนะอย่างแน่นอน”
فَأَلْقَى مُوسَى عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ
45. ครั้นแล้วมูซาก็ได้โยนไม้เท้าของเขา ณ บัดนั้นมันได้กลืนสิ่งที่พวกเขาได้ลองมันขึ้น (*1*)
فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سَاجِدِينَ
46. พวกนักเล่นกลจึงก้มหัวลงกราบสุญูด(*1*)
قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَمِينَ
47. พวกเขากล่าวว่า “เราศรัทธาต่อพระเจ้าแห่งสากลโลก”
رَبِّ مُوسَى وَهَارُونَ
48. พระเจ้าของมูซา และฮารูน(*1*)
قَالَ آمَنتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَافٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ

49. เขากล่าวว่า พวกท่านศรัทธาต่อเขาก่อนที่ฉันจะอนุญาตแก่พวกท่านกระนั้นหรือ? แน่นอนเขาต้องเป็นหัวหน้าของพวกท่านซึ่งได้สอนการเล่นกลแก่พวกท่าน(*1*)แล้วพวกท่านจะรู้(*2*) แน่นอนฉันจะตัดมือของพวกท่านและเท้าของพวกท่านสลับข้างกัน(*3*)และแน่นอนฉันจะแขวนตรึงไว้ทั้งหมด(*4*)
قَالُوا لَا ضَيْرَ إِنَّا إِلَى رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ
50. พวกเขากล่าวว่า ไม่เป็นไรหรอกแท้จริงเรานั้นต้องเป็นผู้กลับไปยังพระเจ้าของเรา
إِنَّا نَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَايَانَا أَن كُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ
51. แท้จริงเราปรารถนาที่จะให้ พระเจ้าของเราทรงยกโทษแก่เรา เพราะเราเป็นกลุ่มแรกที่เป็นผู้ศรัทธา(*1*)
وَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِي إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ
52. แลเราได้ดลใจให้มูซาออกเดินทาง ในเวลากกลางคืนพร้อมกันกับปวงบ่าวของข้า(*1*)แท้จริงพวกเจ้ากำลังถูกติดตาม
فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ
53. แล้วฟิรเอาน์ได้ส่งคนไปตามหัวเมืองต่างๆ ให้มาร่วมชุมนุม
إِنَّ هَؤُلَاء لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ
54. (และว่า) แท้จริงเขาเหล่านั้นเป็นหมู่ชนส่วนน้อย(*1*)
وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَائِظُونَ
55. และแท้จริงพวกเขาทำให้เราเกิดโทษะ
وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَاذِرُونَ
56. และแท้จริงพวกเราทั้งหมดอยู่ในสภาพเตรียมพร้อม(*1*)
فَأَخْرَجْنَاهُم مِّن جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ
57. ดังนั้น เราได้ให้พวกเขา(*1*) ออกจากเรือกสวนและลำธารน้ำ
وَكُنُوزٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ
58. และทรัพย์สินอันมากมายหลาย(*1*)และที่พำนักอันโอ่อ่า
كَذَلِكَ وَأَوْرَثْنَاهَا بَنِي إِسْرَائِيلَ
59. เช่นนั้นแหละ และเราได้ให้วงศ์วานอิสรออีล ได้รับมรดกครอบครองมัน(*1*)
فَأَتْبَعُوهُم مُّشْرِقِينَ 60. แล้วพวกเขา(ฟิรเอาน์) ได้ติดตามพวกเขา(วงศ์วานอิสรออีล) เมื่อเวลาตะวันขึ้น(*1*)
فَلَمَّا تَرَاءى الْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَابُ مُوسَى إِنَّا لَمُدْرَكُونَ
61. ครั้นเมื่อแต่ละฝ่ายได้มองเห็นกัน พวกพ้องของมูซาได้กล่าวว่า “ท้จริงเราถูกตามทันแล้ว”(*1*)
قَالَ كَلَّا إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهْدِينِ
62. เขา (มูซา)ได้กล่าวว่า “ไม่หรอก แท้จริงพระเจ้าของฉันทรงอยู่กับฉัน(*1*) พระองค์ทรงขี้แนะทางแก่ฉัน(*2*)
فَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنِ اضْرِب بِّعَصَاكَ الْبَحْرَ فَانفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ
63. ดังนั้นเราได้ดลใจมูซาว่า “จงฟาดทะเลด้วยไม้เท้าของเจ้า” แล้วมันก็ได้แยกออก แต่ละข้างมีสภาพเหมือภูเขาใหญ่(*1*)
وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ الْآخَرِينَ
64. และเราได้ให้พวกอื่น(*1*) ให้เข้ามาใกล้ ณ ที่นั้น
وَأَنجَيْنَا مُوسَى وَمَن مَّعَهُ أَجْمَعِينَ
65. และเราได้ให้มูซาและผู้ที่ออยู่ร่วมกับเขาทั้งหมดรอดพ้นไป(*1*)
ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ
66. แลเราได้ให้พวกอื่น(*1*)จมน้ำตาย
إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ
67. แท้จริงในการนั้นเป็นสัญญาณอย่างแน่นอน(*1*) แต่ส่วนมากของพวกเขาไม่เป็นผู้ศรัทธา
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
68. และแท้จริงพระเจ้าของเจ้านั้น แน่นอนพระองค์เป็นผู้ทรงอำนาจ(*1*) ผู้ทรงเมตตาเสมอ(*2*)
وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَاهِيمَ
69. และจงเล่า(*1*)เรื่องราวของอิบรอฮีม ให้แก่พวกเขา
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَا تَعْبُدُونَ
70. ขณะที่เขากล่าวแก่บิดาของเขา และพวกพ้องของเขาว่า “พวกท่านเคารพภักดีอะไร?”(*1*)
قَالُوا نَعْبُدُ أَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَاكِفِينَ
71. พวกเขากล่าวว่า “เราเคารพภักดีรูปปั้นแล้วเราจะคงเป็นผู้ยึดมั่นต่อมันตลอดไป”(*1*)
قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ
72. เขา(อิบรอฮีม) กล่าวว่า “เมื่อพวกท่านวิงวอนขอ พวกมันได้ยินพวกท่านหรือ?”(*1*)
أَوْ يَنفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ
73. “หรือมันให้คุณให้โทษแก่พวกท่านไหม?”(*1*)
قَالُوا بَلْ وَجَدْنَا آبَاءَنَا كَذَلِكَ يَفْعَلُونَ
74. พวกเขากล่าวว่า “แต่เราได้พบบรรพบุรุษของเราปฏิบัติกันมาเช่นนั้น”(*1*)
قَالَ أَفَرَأَيْتُم مَّا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ
75. เขากล่าวว่า “พวกท่านไม่เห็นดอกหรือสิ่งที่พวกท่านเคารพภักดีอยู่”
أَنتُمْ وَآبَاؤُكُمُ الْأَقْدَمُونَ
76. ด้วยตัวของพวกท่านเอง และบรรพบุรุษของพวกท่านแต่กาลก่อน
فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِّي إِلَّا رَبَّ الْعَالَمِينَ
77. แท้จริงพวกเขาคือศัตรูของฉัน นอกจากพระเจ้าแห่งสากลโลก(*1*)
الَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهْدِينِ
78. ซึ่งพระองค์ทรงสร้างฉัน แล้วพระองค์ทรงชี้แนะทางแก่ฉัน
وَالَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَيَسْقِينِ
79. และพรองค์ทรงประทานอาหารให้ฉันและทรงให้น้ำดื่มแก่ฉัน(*1*)
وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ
80. และเมื่อฉันป่วย(*1*) ดังนั้นพระองค์ทรงให้ฉันหายป่วย
وَالَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحْيِينِ
81. และผู้ทรงให้ฉันตายแล้วทรงให้ฉันมีชีวิต(*1*)
وَالَّذِي أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدِّينِ
82. และผู้ที่ฉันหวังว่า จะทรงอภัยแก่ฉันซึ่งความผิดพลาดในวันแห่งการตอบแทน(*1*)
رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ
83. ข้าแต่พระเจ้าของฉัน! ขอพระองค์ทรงประทานความรู้และทรงให้ฉันอยู่รวมกับหมู่คนดีทั้งหลาย
وَاجْعَل لِّي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ
84. และทรงทำให้ฉันได้รับการรำลึกอย่างดีในหมู่ชนรุ่นต่อ ๆ ไป(*1*)
وَاجْعَلْنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ
85. และทรงทำให้ฉันอยู่ในหมู่ผู้รับมรดกแห่งสวนสวรรค์(*1*)อันร่มรื่น
وَاغْفِرْ لِأَبِي إِنَّهُ كَانَ مِنَ الضَّالِّينَ
86. และทรงประทานอภัยให้แก่บิดาของฉันด้วย แท้จริงเขาอยู่ในหมู่ผู้หลงผิด(*1*)
وَلَا تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ
87. และทรงอย่าให้ฉันได้รับความอัปยศในวันที่พวกเขาถูกให้ฟื้นคืนชีพ(*1*)
يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ
88. วันที่ทรัพย์สมบัติและลูกหลานจะไม่อำนวยประโยชน์ได้เลย
إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ
89. เว้นแต่ผู้มาหาอัลลอฮ์ด้วยหัวใจที่บริสุทธิ์ผ่องใส (*1*)
وَأُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ
90. และสวนสวรรค์จะถูกนำให้มาใกล้แก่บรรดาผู้ยำเกรง(*1*)
وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ
91. และนรกจะถูเผยให้เห็นแก่บรรดาผู้หลงผิดคิดชั่ว(*1*)
وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ
92. และมีเสียงกล่าวแก่พวกเขาว่า ไหนเล่าที่(*1*)พวกท่านเคารพภักดี
مِن دُونِ اللَّهِ هَلْ يَنصُرُونَكُمْ أَوْ يَنتَصِرُونَ
93. อื่นจากอัลลอฮ์ พวกมันจะช่วยเหลือพวกท่าน(*1*) หรือจะช่วยตัวมันเองได้ไหม?
فَكُبْكِبُوا فِيهَا هُمْ وَالْغَاوُونَ
94. แล้วพวกมันจะถูกโยนทิ่มหัวลงไปในนรกพวกมันและพวก(*1*)หลงผิด
وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ
95. และไพร่พล(*1*)ของอิบลิสทั้งหมด
قَالُوا وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ
96. พวกเขากล่าวขณะที่พวกเขาโต้เถียงกันอยู่ในนั้น(*1*)
تَاللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ
97. ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ แท้จริงพวกเราอยู่ในการหลงผิดอย่างชัดแจ้ง
إِذْ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ الْعَالَمِينَ
98. ขณะที่พวกเราทำให้พวกเจ้าเท่าเทียมกับพระเจ้าแห่งสากลโลก(*1*)
وَمَا أَضَلَّنَا إِلَّا الْمُجْرِمُونَ
99. และไม่มีผู้ใดทำให้พวกเขาหลงผิด นอกจากพวกอาชญากร(*1*) เท่านั้น
فَمَا لَنَا مِن شَافِعِينَ
100. ดังนั้นจึงไม่มีผู้ไถ่โทษแก่เรา(*1*)
وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍ
101. และไม่มีมิตรผู้รักใคร่ด้วย(*1*)
فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
102. ฉะนั้น หากเราได้กลับไปสักครั้ง(*1*) เราก็จะอยู่ในหมู่ผู้ศรัทธา(*2*)
إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ
103. แท้จริงในการนี้(*1*) ย่อมเป็นสัญญาณหนึ่งอย่างแน่นอน แต่ส่วนมากของพวกเขา(*2*) ไม่เป็นผู้ศรัทธา
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
104. และแท้จริงพระเจ้าของเจ้านั้น แน่นอนพระองค์คือผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงเมตตาเสมอ
كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَ
105. หมู่ชนของนูห์ ได้ปฏิเสธบรรดาร่อซูล(*1*)
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ
106. ขณะที่พี่น้องคนหนึ่งของพวกเขาคือ นูห์(*1*)ได้กล่าวแก่พวกเขาว่า โอ้พวกท่านไม่ยำเกรงบ้างหรือ?(*2*)
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ
107. แท้จริงฉันคือร่อซูลผู้ซื่อสัตย์สำหรับพวกท่าน
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ
108. ดังนั้นพวกท่านจงยำเกรงอัลลอฮ์ และเชื่อฟังฉัน
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ
109. และฉันมิได้ขอค่าตอบแทนในการนี้จากพวกท่าน ค่าตอบแทนของฉันมิได้มาจากผู้ใดนอกจากพระเจ้าแห่งสากลโลก
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ
110. ดังนั้นจงยำเกรงอัลลอฮ์เถิดและจงเชื่อฟังฉัน(*1*)
قَالُوا أَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ
111. พวกเขากล่าวว่า จะให้พวกเราศรัทธาต่อท่านกระนั้นหรือ? ในเมื่อพวกต่ำต้อยเท่านั้นที่เชื่อฟังปฏิบัติตามท่าน(*1*)
قَالَ وَمَا عِلْمِي بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ
112. เขา (นูห์) กล่าวว่า ฉันไม่มีความรู้อันใดเลยในสิ่งที่พวกเขาปฏิบัติกัน(*1*)
إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَى رَبِّي لَوْ تَشْعُرُونَ
113. การตอบแทนของพวกเขามิได้อยู่ที่ผู้ใดเลยนอกจากที่พระเจ้าของฉัน หากพวกท่านมีความรู้สึก(*1*)
وَمَا أَنَا بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِينَ
114. และฉันจะไม่เป็นผู้ขับไล่บรรดาผู้ศรัทธา
إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُّبِينٌ
115. ฉันมิใช่ใครอื่นนอกจากเป็นผู้ตักเตือนอันชัดแจ้ง(*1*)
قَالُوا لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَا نُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُومِينَ
116. พวกเขากล่าวว่า โอ้นูห์ หากท่านไม่หยุดยั้ง(*1*)แน่นอนท่านจะอยู่ในหมู่ผู้ถูกขว้างด้วยก้อนหิน
قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِي كَذَّبُونِ
117. เขากล่าวว่า ข้าแต่พระเจ้าของฉัน แท้จริงหมู่ชนของฉันปฏิเสธฉัน
فَافْتَحْ بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَنَجِّنِي وَمَن مَّعِي مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
118. ดังนั้นขอพระองค์ทรงตัดสินระหว่างฉันกับพวกเขาโดยยุติธรรมเถิด และทรงโปรดช่วยฉัน และบรรดาผู้ศรัทธาที่อยู่ร่วมกับฉันให้รอดพ้นด้วยเถิด
فَأَنجَيْنَاهُ وَمَن مَّعَهُ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ
119. ดังนั้นเราได้ช่วยเขาและผู้อยู่ร่วมกับเขาให้อยู่ในเรือที่เต็มเปี่ยม(*1*)
ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِينَ
120. แล้วเราได้ให้พวกที่เหลืออยู่จมน้ำตาย
إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ
121. แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณหนึ่ง(*1*)อย่างแน่นอน แต่ส่วนมากของพวกเขาไม่เป็นผู้ศรัทธา
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
122. และแท้จริงพระเจ้าของสูเจ้านั้น แน่นอนพระองค์เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงเมตตาเสมอ
كَذَّبَتْ عَادٌ الْمُرْسَلِينَ
123. หมู่ชนของอ๊าดได้ปฏิเสธบรรดาร่อซูล(*1*)
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ
124. ขณะที่พี่น้องคนหนึ่งของพวกเขาคือฮูดได้กล่าวแก่พวกเขาว่า โอ้พวกท่านไม่ยำเกรงบ้างหรือ?(*1*)
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ
125. แท้จริงฉันคือ ร่อซูลผู้ซื่อสัตย์สำหรับพวกท่าน(*1*)
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ
126. ดังนั้นพวกท่านจงยำเกรงอัลลอฮ์ และเชื่อฟังฉัน
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ
127. และฉันมิได้ขอค่าตอบแทนในการนี้จากพวกท่าน ค่าตอบแทนของฉันมิได้มาจากผู้ใดนอกจากพระเจ้าแห่งสากลโลก(*1*)
أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ آيَةً تَعْبَثُونَ
128. พวกท่านสร้างอนุสาวรีย์ไว้บนที่สูงทุกแห่งเพื่อโอ้อวดกระนั้นหรือ?(*1*)
وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ
129. และพวกท่านสร้างคฤหาสน์เสมือนกับว่าพวกท่านจะอยู่อย่างตลอดกาลกระนั้นหรือ?(*1*)
وَإِذَا بَطَشْتُم بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ
130. และเมื่อพวกท่านทำร้าย(ผู้ใด) พวกท่านกระทำอย่างทารุณโหดร้าย(*1*)
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ
131. ดังนั้นพวกท่านจงยำเกรงอัลลอฮ์(*1*) และเชื่อฟังฉัน
وَاتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّكُم بِمَا تَعْلَمُونَ
132. และพวกท่านจงยำเกรงผู้ทรงประทานแก่พวกท่าน สิ่งซึ่งพวกท่านรู้ดีอยู่แล้ว(*1*)
أَمَدَّكُم بِأَنْعَامٍ وَبَنِينَ
133. พระองค์ทรงประทานแก่พวกท่านด้วยปศุสัตว์และลูกหลาน
وَجَنَّاتٍ وَعُيُونٍ
134. และสวนอันหลากหลาย และลำธารหลายแห่ง(*1*)
إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ
135. แท้จริงฉันกลัวว่าพวกท่าน จะได้รับการลงโทษในวัน(*1*) อันยิ่งใหญ่
قَالُوا سَوَاءٌ عَلَيْنَا أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُن مِّنَ الْوَاعِظِينَ
136. พวกเขากล่าวว่า มีผลเท่ากันที่เรา ท่านจะตักเตือนหรือไม่เป็นผู้ตักเตือนเราก็ตาม(*1*)
إِنْ هَذَا إِلَّا خُلُقُ الْأَوَّلِينَ
137. นี่ไม่ใช่อะไรอื่นนอนจากเป็นเรื่องโกหกในสมัยก่อน ๆ
وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ
138. และพวกเราจะไม่อยู่ในหมู่ผู้ถูกลงโทษ(*1*)
فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَاهُمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ
139. พวกเขาได้ปฏิเสธไม่เชื่อฟังเขา ดังนั้นเราจึงทำลายล้างพวกเขา(*1*) แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณหนึ่งอย่างแน่นอน(*2*) แต่ส่วนมากของพวกเขาไม่เป็นผู้ศรัทธา
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
140. และแท้จริงพระเจ้าของเจ้านั้น แน่นอนพระองค์เป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงเมตตาเสมอ
كَذَّبَتْ ثَمُودُ الْمُرْسَلِينَ
141. หมู่ชนของซะมู๊ดได้ปฏิเสธบรรดาร่อซูล(*1*)
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَالِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ
142. ขณะที่พี่น้องคนหนึ่งของพวกเขาคือศอและฮ์ ได้กล่าวแก่พวกเขา โอ้พวกท่านไม่ยำเกรงบ้างหรือ?
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ
143. แท้จริงฉันคือร่อซูลผู้ซื่อสัตย์สำหรับพวกท่าน
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ
144. ดังนั้นพวกท่านจงยำเกรงอัลลอฮ์ และเชื่อฟังฉัน
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ
145. และฉันมิได้ขอค่าตอบแทนในการนี้จากพวกท่าน ค่าตอบแทนของฉันมิได้มาจากผู้ใด นอกจากระเจ้าแห่งสากลโลก(*1*)
أَتُتْرَكُونَ فِي مَا هَاهُنَا آمِنِينَ
146. พวกท่านจะถูกปล่อยให้อยู่อย่างสงบปลอดภัย ณ ที่นี้หรือ?(*1*)
فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ 147. ในสวนอันหลากหลาย และลำธารหลายแห่ง
وَزُرُوعٍ وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ
148. และไร่นา และต้นอินทผลัม ซึ่งกิ่งก้านของมันสุกงอม(*1*)
وَتَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا فَارِهِينَ
149. และพวกท่านสะกัดภูเขาเป็นที่อยู่อาศัยอย่างชำนาญ(*1*)
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ
150. ดังนั้นพวกท่านจงยำเกรงอัลลอฮ์ และเชื่อฟังฉัน
وَلَا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ
151. และอย่าเชื่อฟังคำสั่งใช้ของพวกฝ่าฝืน(*1*)
الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ
152. พวกที่บ่อนทำลายในแผ่นดิน และไม่เป็นพวกพัฒนา
قَالُوا إِنَّمَا أَنتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ
153. พวกเขากล่าวว่า แท้จริงท่าเป็นคนหนึ่งในหมู่ผู้ถูกอาคม
مَا أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا فَأْتِ بِآيَةٍ إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ
154. ท่านมิใช่ใครอื่นนอกจากเป็นสามัญชนเช่นเรา(*1*) ดังนั้นจงนำมาสักสัญญาณหนึ่ง หากท่านเป็นหนึ่งในหมู่ผู้สัตย์จริง
قَالَ هَذِهِ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ
155. เขากล่าวว่า นี่คืออูฐตัวเมีย(*1*)สำหรับมันดื่มน้ำวันหนึ่ง และสำหรับพวกท่านก็ดื่มน้ำวันหนึ่งที่รู้กัน
وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ
156. และพวกท่านอย่าก่อความทุกข์ยากแก่มัน(*1*)มิฉะนั้นการลงโทษในวันอันยิ่งใหญ่จะคร่าพวกท่าน(*2*)
فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا نَادِمِينَ
157. แล้วพวกเขาได้ฆ่ามัน พวกเขาจึงอยู่ในสภาพเป็นผู้เศร้าโศกเสียใจ(*1*)
فَأَخَذَهُمُ الْعَذَابُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ
158. ดังนั้นการลงโทษได้คร่าพวกเขา(*1*)แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณหนึ่งอย่างแน่นอน แต่ส่วนมากของพวกเขาไม่เป็นผู้ศรัทธา
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
159. และแท้จริงพระเจ้าของเจ้านั้น แน่นอนพระองค์เป็นผู้ทรงเดชานุภาพ(*1*) ผู้ทรงเมตตาเสมอ
كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ الْمُرْسَلِينَ
160. หมู่ชนของลู๊ฏ ได้ปฏิเสธบรรดาร่อซูล(*1*)
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ
161. ขณะที่พี่น้องคนหนึ่งของพวกเขาคือลู๊ฏได้กล่าวแก่พวกเขาว่า โอ้พวกท่านไม่ยำเกรงบ้างหรือ?
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ
162. แท้จริงฉันคือร่อซูลผู้ซื่อสัตย์สำหรับพวกท่าน
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ
163. ดังนั้นพวกท่านจงยำเกรงอัลลอฮ์ และเชื่อฟังฉัน
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ
164. และฉันมิได้ขอค่าตอบแทนในการนี้จากพวกท่าน ค่าตอบแทนของฉันมิได้มาจากผู้ใด นอกจากพระเจ้าแห่งสากลโลก(*1*)
أَتَأْتُونَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعَالَمِينَ
165. พวกท่านเข้าหาผู้ชายในหมู่ผู้คนทั้งหลายกระนั้นหรือ?(*1*)
وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِنْ أَزْوَاجِكُم بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ
166. และพวกท่านปล่อยทิ้ง สิ่งที่พระเจ้าของพวกท่านทรงบังเกิดมาสำหรับพวกท่าน คือภรรยาของพวกท่าน (*1*) แน่นอนพวกท่านเป็นหมู่ชนผู้ฝ่าฝืน
قَالُوا لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَا لُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ
167. พวกเขากล่าวว่า โอ้ลูฏเอ๋ย! หากท่านไม่หยุดยั้ง แน่นอนท่านเป็นผู้หนึ่งที่จะถูกขับไล่ให้ออกไป(*1*)
قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُم مِّنَ الْقَالِينَ
168. เขากล่าวว่า แท้จริงฉันเป็นผู้ที่เกลียดยิ่งต่อการกระทำของพวกท่าน(*1*)
رَبِّ نَجِّنِي وَأَهْلِي مِمَّا يَعْمَلُونَ
169. ข้าแต่พระเจ้าของฉันขอพระองค์ทรงช่วยฉัน และบริวารของฉันให้พ้นจากที่พวกเขากระทำกัน(*1*)
فَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ
170. ดังนั้นเราได้ช่วยเขา และบริวารของเขาทั้งหมดให้รอดพ้น
إِلَّا عَجُوزًا فِي الْغَابِرِينَ
171. นอกจากหญิงแก่คนหนึ่ง(*1*) ซึ่งนางอยู่ในหมู่ผู้ถูกทำลาย
ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ
172. แล้วเราได้ทำลายพวกคนอื่น
وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًا فَسَاءَ مَطَرُ الْمُنذَرِينَ
173. และได้ให้ห่าฝนตกลงมาบนพวกเขา(*1*)ดังนั้นฝนของบรรดาผู้ถูกตักเตือนมันชั่วร้ายเสียนี่กระไร!
إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ
174. แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณหนึ่งอย่างแน่นอน แต่ส่วนมากของพวกเขาไม่เป็นผู้ศรัทธา
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
175. และแท้จริงพระเจ้าของสูเจ้านั้นแน่นอนพระองค์เป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงเมตตาเสมอ(*1*)
كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ
176. ชาวป่าทึบได้ปฏิเสธบรรดาร่อซูล(*1*)
إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ
177. ขณะที่ชุไอบ์ได้กล่าวแก่พวกเขาว่า โอ้พวกท่านไม่ยำเกรงบ้างหรือ?
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ
178. แท้จริงฉันคือร่อซูลผู้ซื่อสัตย์สำหรับพวกท่าน
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ
179. ดังนั้นพวกท่านจงยำเกรงอัลลอฮ์และเชื่อฟังฉัน
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ
180. และฉันมิได้ขอค่าตอบแทนในการนี้จากพวกท่าน ค่าตอบแทนของฉันมิได้มาจากผู้ใด นอกจากพระเจ้าแห่งสากลโลก(*1*
أَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُخْسِرِينَ
181. จงตวงให้ครบเต็ม(*1*)และอย่าเป็นผู้ที่ขาดพร่อง(*2*)
وَزِنُوا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيمِ
182. และจงชั่งด้วยตาชั่งอย่างเที่ยงตรง
وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ
183. และอย่าให้ขาดพร่องแก่มหาชนซึ่งสิ่งต่าง ๆ ของพวกเขา(*1*) และอย่าก่อกวนในแผ่นดินเป็นผู้บ่อนทำลาย
وَاتَّقُوا الَّذِي خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْأَوَّلِينَ
184. และจงยำเกรงผู้ซึ่งบังเกิดพวกท่าน(*1*) และประชาชาติสมัยก่อน ๆ
قَالُوا إِنَّمَا أَنتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ
185. พวกเขากล่าวว่า แท้จริงท่านเป็นคนหนึ่งในหมู่ผู้ถูกอาคม(*1*)
وَمَا أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ
186. และท่านมิใช่ใครอื่นนอกจากเป็นสามัญชนเช่นเรา แบะเราคิดว่าท่านเป็นผู้กล่าวเท็จคนหนึ่ง(*1*)
فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِّنَ السَّمَاءِ إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ
187. ดังนั้นให้ส่วนต่างๆ จากท้องฟ้า (*1*) หล่นลงมาบนพวกเรา หากท่านเป็นผู้สัตย์จริงคนหนึ่ง
قَالَ رَبِّي أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ
188. เขากล่าวว่า พระเจ้าของฉันทรงรอบรู้ดียิ่งในสิ่งที่พวกท่านกระทำ
فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ إِنَّهُ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ
189. พวกเขาได้ปฏิเสธไม่เชื่อเขาดังนั้นการลงโทษแห่งวันเมฆครอบคลุมได้คร่าพวกเขา แท้จริงมันเป็นการลงโทษแห่งวันยิ่งใหญ่(*1*)
إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ
190. แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณหนึ่งอย่างแน่นอน แต่ส่วนมากของพวกเขาไม่เป็นผู้ศรัทธา
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
191. และแท้จริงพระเจ้าขงเจ้านั้น แน่นอนพระองค์เป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงเมตตาเสมอ(*1*)
وَإِنَّهُ لَتَنزِيلُ رَبِّ الْعَالَمِينَ
192. และแท้จริงมัน(*1*) เป็นการประทานลงมาของพระเจ้าแห่งสากลโลก
نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ
193. อัรรูห์ ผู้ซื่อสัตย์(*1*) ได้นำมันลงมา
عَلَى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنذِرِينَ
194. ยังหัวใจของเจ้าเพื่อเจ้าจักได้เป็นผู้ตักเตือนคนหนึ่ง(*1*)
بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُّبِينٍ
195. เป็นภาษาอาหรับอันชัดแจ้ง
وَإِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الْأَوَّلِينَ
196. และแท้จริงมันมีอยู่ในคัมภีร์สมัยก่อนๆ (*1*)
أَوَلَمْ يَكُن لَّهُمْ آيَةً أَن يَعْلَمَهُ عُلَمَاءُ بَنِي إِسْرَائِيلَ
197. และมันมิได้เป็นเครื่องหมายแก่พวกเขา(*1*)ดอกหรือว่า บรรดาผู้มีความรู้ของวงศ์วานอิสรออีลก็รู้ดีในเรื่องนี้(*2*)
وَلَوْ نَزَّلْنَاهُ عَلَى بَعْضِ الْأَعْجَمِينَ
198. และหากว่าเราประทานมันลงมาแก่บางคนในหมู่ชาวต่างชาติ(*1*)
فَقَرَأَهُ عَلَيْهِم مَّا كَانُوا بِهِ مُؤْمِنِينَ
199. แล้วเขาอ่านมันแก่พวกเขา(*1*) พวกเขาก็จะไม่เป็นผู้ศรัทธาต่อมัน
كَذَلِكَ سَلَكْنَاهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ
200. เช่นเดียวกับเราได้ให้มันเข้าไปในหัวใจของบรรดาผู้กระทำผิด(*1*)
لَا يُؤْمِنُونَ بِهِ حَتَّى يَرَوُا الْعَذَابَ الْأَلِيمَ
201. พวกเขาก็จะไม่ศรัทธามันจนกว่าพวกเขาจะได้เห็นการลงโทษอันเจ็บปวด
فَيَأْتِيَهُم بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ
202. แล้วมัน(*1*) จะมาหาพวกเขาอย่างกระทันหันโดยที่พวกเขาไม่รู้สึกตัว(*2*)
فَيَقُولُوا هَلْ نَحْنُ مُنظَرُونَ
203. พวกเขาก็จะกล่าวว่าให้พสกเราได้รับการประวิงบ้างได้ไหม?(*1*)
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ
204. ทำไมพวกเขาจึงเร่งการลงโทษของเราอีกเล่า?(*1*)
أَفَرَأَيْتَ إِن مَّتَّعْنَاهُمْ سِنِينَ
205. เจ้าไม่เห็นดอกหรือ หากเราให้พวกเขารื่นเริงไปอีกเป็นปี ๆ(*1*)
ثُمَّ جَاءَهُم مَّا كَانُوا يُوعَدُونَ
206. แล้วสิ่งที่พวกเขาถูกสัญญาไว้(*1*) ก็ได้เกิดขึ้นแก่พวกเขา
مَا أَغْنَى عَنْهُم مَّا كَانُوا يُمَتَّعُونَ
207. สิ่งที่พวกเขาได้ถูกให้รื่นเริงนั้นจะไม่อำนวยประโยชน์อันใดให้แก่พวกเขา(*1*)
وَمَا أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ
208. และเรามิได้ทำลายชาวเมืองใด เว้นแต่ได้มีผู้ตักเตือนแก่มัน(*1*)แล้ว
ذِكْرَى وَمَا كُنَّا ظَالِمِينَ
209. เพื่อเป็นข้อตักเตือน(*1*) และเรามิได้เป็นผู้อธรรม(*2*)
وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّيَاطِينُ
210. และพวกมารชัยฏอรมิได้นำมีน(*1*)ลงมา
وَمَا يَنبَغِي لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ
211. และไม่เป็นการเหมาะสมแก่พวกมันและพวกมันก็ไม่สามารถด้วย
إِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ
212. แท้จริงพวกมันเป็นผู้กีดกัน(*1*) อย่างแน่นอนจากการฟัง
فَلَا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ فَتَكُونَ مِنَ الْمُعَذَّبِينَ
213. ดังนั้นเจ้าอย่าได้วิงวอนพระเจ้าอื่นใดคู่เคียงกับอัลลอฮ์ มิฉะนั้นเจ้าจะเป็นหนึ่งในหมู่ผู้ถูกทำโทษ(*1*)
وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ
214. จงตักเตือนวงศาคณาญาติของเจ้าที่ใกล้ชิด(*1*)
وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
215. และจงลดปีก(*1*) ของเจ้าแก่บรรดาผู้ศรัทธาที่ปฏิบัติตามเจ้า
فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّي بَرِيءٌ مِّمَّا تَعْمَلُونَ
216. หากพวกเขาฝ่าฝืนเจ้า(*1*) ก็จงกล่าวเถิดแท้จริงฉันขอปลีกตัวให้พ้นจากสิ่งที่พวกท่านปฏิบัติกันอยู่
وَتَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ
217. และจงมอบหมายต่อพระผู้ทรงเดชานุภาพผู้ทรงเมตตาเสมอ(*1*)
الَّذِي يَرَاكَ حِينَ تَقُومُ
218. ผู้ทรงเห็นเจ้าขณะที่เจ้ายืนอยู่(*1*)
وَتَقَلُّبَكَ فِي السَّاجِدِينَ
219. และการเคลื่อนไหวของเจ้าในหมู่ผู้สุญูด(*1*)
إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
220. แท้จริงพระองค์คือผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้เสมอ
هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَى مَن تَنَزَّلُ الشَّيَاطِينُ
221. ฉันจะบอกแก่พวกท่านไหมว่า? พวกมารชัยฏอนลงมาบนผู้ใด? (*1*)
تَنَزَّلُ عَلَى كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ
222. พวกมันลงมาบนทุกคนที่เป็นผู้โกหกผู้ทำบาปมาก(*1*)
يُلْقُونَ السَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَاذِبُونَ
223. พวกมันจะเงี่ยหูฟัง และส่วนมากพวกมันเป็นผู้โกหก(*1*)
وَالشُّعَرَاءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُونَ
224. และพวกกวีนั้น พวกหลงผิดจะปฏิบัติตามพวกเขา(*1*)
أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِي كُلِّ وَادٍ يَهِيمُونَ
225. เจ้าไม่เห็นดอกหรือว่า แท้จริงพวกเขานั้นเร่ร่อนไปในทุกหนแห่ง(*1*)
وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ
226. และแท้จริงพวกเขานั้นพูดในสิ่งที่พวกเขาไม่ทำกระ(*1*)
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَذَكَرُوا اللَّهَ كَثِيرًا وَانتَصَرُوا مِن بَعْدِ مَا ظُلِمُوا وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ
227. นอกจากบรรดาผู้ศรัทธาและปฏิบัติความดีทั้งหลายและรำลึกถึงอัลลอฮ์อย่างมาก(*1*) และตอบโต้ป้องกันหลังจากที่พวกเขาถูกข่มเหง(*2*) และบรรดาผู้อธรรมจะได้รู้ว่า ทางกลับอันใดที่พวกเขาจะกลับคืนสู่(*3*)