แหล่งที่มาของศาสนาอิสลาม

Languages
  1. home

  2. article

  3. 89. ซูเราะฮฺ อัลฟัจญรฺ (Al-Fajr)

89. ซูเราะฮฺ อัลฟัจญรฺ (Al-Fajr)

ความหมายโดยสรุป

เป็นบัญญัติมักกียะฮฺ มี 30 อายะฮฺ
ซูเราะฮฺ อัลฟัจญรฺเป็นซูเราะฮฺ ซึ่งกล่าวถึงเรื่องสำคัญ ๆ 3 เรื่อง ด้วยกันคือ
กล่าวถึงเรื่องราวต่าง ๆ ของบางประชาชาติที่ปฏิเสธต่อบรรดาร่อซูลของอัลลอฮฺ เช่น หมู่ชนอ๊าด ซะมูด และหมู่ชนฟิรเอานฺ พร้อมทั้งได้ชี้แจงถึงสิ่งที่พวกเขาได้รับการลงโทษ และ ความวิบัติเนื่องจากการละเมิดขอบเขตของพวกเขา “เจ้าไม่เห็นดอกหรือว่า พระเจ้าของเจ้ากระทำต่อพวกอ๊าดอย่างไร”
ชี้แจงถึงแนวทางของอัลลอฮฺ ตะอาลา ในการทดสอบปวงบ่าวเกี่ยวกับการมีชีวิตอยู่นี้ด้วยความดีและความชั่ว ความมั่งมีและความยากจน และธรรมชาติของมนุษย์ในการรักและหวงแหนอย่างมากต่อทรัพย์สมบัติของเขา “ส่วนมนุษย์นั้น เมื่อพระเจ้าของเขาทรงทดสอบเขา “ ฯลฯ
วันอาคิเราะฮฺ ความน่ากลัวและความรุนแรงของวันนั้น การแบ่งแยกมนุษย์ในวันกิยามะฮฺเป็นสองพวกคือพวกที่มีความสุขสำราญเบิกบานใจ และพวกที่มีความระทมทุกข์หนักใจ และชี้แจงถึงทางกลับของชีวิตที่ชั่วช้า และชีวิตที่ดีมีความสงบสุข “หามิได้เมื่อแผ่นดิน ถูกทำให้สั่นสะเทือนเป็นผุยผง และพระเจ้าของเจ้าเสด็จมาพร้อมทั้งมะลาอิกะฮฺด้วยเป็นแถว ๆ และวันนั้นนรกญะฮันนัม จะถูกนำมาให้ปรากฏ ในวันนั้นมนุษย์จะรำลึกขึ้นมาได้ แต่การรำลึกนั้นจะมีผลแก่เขาได้อย่างร?” ฯลฯ

ด้วยพระนามแห่งอัลลอฮฺ ผู้ทรงเมตตา ผู้ทรงปรานี
وَالْفَجْرِ
1. ขอสาบานด้วยยามรุ่งอรุณ
وَلَيَالٍ عَشْرٍ
2. และด้วยค่ำคืนทั้งสิบ
وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ
3. และด้วยสิ่งที่เป็น คู่ และที่เป็นคี่
وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ
4. และด้วยเวลากลางคืนเมื่อมันโคจรไป (*1*)
هَلْ فِي ذَلِكَ قَسَمٌ لِّذِي حِجْرٍ
5. ในดังกล่าวนั้นเป็นการสาบาน สำหรับผู้ที่มีปัญญามิใช่หรือ? (*1*)
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ
6. เจ้าไม่เห็นดอกหรือว่า พระเจ้าของเจ้ากระทำต่อพวกอ๊าดอย่างไร ?
إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ
7. (แห่ง) อิร็อม พวกมีเสาหินสูงตะหง่าน
الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ
8. ซึ่งเยี่ยงนั้นมิได้ถูกสร้างตามหัวเมืองต่าง ๆ (*1*)
وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ
9. และพวกซะมูดผู้สกัดหิน ณ หุบเขา
وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ
10. และฟิรเอานฺ เจ้าแห่งตรึงเสาเต๊นท์ (*1*)
الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ
11. บรรดาผู้ละเมิดเหล่านั้นตามหัวเมืองต่าง ๆ
فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ
12. แล้วก่อความเสียหายอย่างมากมายในหัวเมืองเหล่านั้น
فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ
13. ดังนั้นพระเจ้าของเจ้าจึงกระหน่ำการลงโทษนานาชนิดบนพวกเขา (*1*)
إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ
14. แท้จริงพระเจ้าของเจ้านั้นทรงเฝ้าดูอย่างแน่นอน (*1*)
فَأَمَّا الْإِنسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ
15. ส่วนมนุษย์นั้น เมื่อพระเจ้าของเขาทรงทดสอบเขา โดยทรงให้เกียรติเขาและทรงโปรดปรานเขา เขาก็จะกล่าวว่าพระเจ้าของฉันทรงยกย่องฉัน (*1*)
وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ
16. แต่ครั้งเมื่อพระองค์ทรงทดสอบเขาทรงให้การครองชีพของเขาเป็นที่คับแคบแก่เขา เขาก็จะกล่าวว่า พระเจ้าของฉันทรงเหยียดหยามฉัน (*1*)
كَلَّا بَل لَّا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ
17. มิใช่เช่นนั้นดอก แต่ว่าพวกเจ้ามิได้ให้เกียรติแก่เด็กกำพร้าต่างหาก
وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ
18. และพวกเจ้ามิได้ส่งเสริมกันในการให้อาหารแก่คนยากจนขัดสน (*1*)
وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَّمًّا
19. และพวกเจ้ากินมรดกกันอย่างหมดเกลี้ยง
وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا
20. และพวกเจ้ารักสมบัติกันอย่างมากมาย (*1*)
كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا
20. และพวกเจ้ารักสมบัติกันอย่างมากมาย (*1*)
وَجَاء رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا
21. หามิได้ เมื่อแผ่นดินถูกทำให้สั่นสะเทือนเป็นผุยผง
وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنسَانُ وَأَنَّى لَهُ الذِّكْرَى
22. และพระเจ้าของเจ้าเสด็จมาพร้อมทั้งมะลาอิกะฮฺด้วยเป็นแถว ๆ (*1*)
يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي
23. และวันนั้นนรกญะฮันนัมจะถูกนำมาให้ปรากฏ ในวันนั้นมนุษย์จะรำลึกขึ้นมาได้ แต่การรำลึกนั้นจะมีผลแก่เขาได้อย่างไร ?
فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ
24. เขาจะกล่าวว่า โอ้ถ้าฉันได้ทำความดีไว้ล่วงหน้าสำหรับชีวิตของฉัน (*1*)
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ
25. แล้วในวันนั้นไม่มีผู้ใดลงโทษเช่น การลงโทษของพระองค์
يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ
26. และไม่มีผู้ใดผูกมัด เช่นการผูกมัดของพระองค์ (*1*)
ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً
27. โอ้ชีวิตที่สงบแน่นเอ๋ย
فَادْخُلِي فِي عِبَادِي
28. จงกลับมายังพระเจ้าของเจ้าด้วยความยินดีและเป็นที่ปิติเถิด (*1*)
وَادْخُلِي جَنَّتِي
29. แล้วจงเข้ามาอยู่ในหมู่ปวงบ่าวของข้าเถิด