แหล่งที่มาของศาสนาอิสลาม

Languages
  1. home

  2. article

  3. 96. ซูเราะฮฺ อัลอะลัก (Al-Alaq)

96. ซูเราะฮฺ อัลอะลัก (Al-Alaq)

ความหมายโดยสรุป
เป็นบัญญัติมักกียะฮฺ มี 19 อายะฮฺ
ซูเราะฮฺ อัลอะลัก หรือซูเราะฮฺ “อิกเราะฮฺ” เป็นซูเราะฮฺ มักกียะฮฺ กล่าวถึงเรื่องต่าง ๆ ดังต่อไปนี้
การเริ่มลงของอัลวะฮียฺ ให้แก่นะบีคนสุดท้ายคือมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม
การละเมิดขอบเขตของมนุษย์ และการไม่เชื่อฟังต่อพระบัญชาของอัลลอฮฺ
เรื่องของมนุษย์ชั่วช้า “อะบีญฮฺลฺ ในการขัดขวางท่านร่อซูล ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม มิให้กระทำละหมาด
ซูเราะฮฺได้เริ่มด้วยการสาธยายความโปรดปรานของอัลลอฮฺที่มีต่อร่อซูลของพระองค์ด้วยการประทานอัลกุรอาน “ปาฏิหาริย์ที่จีรัง และกล่าวถึง…ความโปรดปรานครั้งแรกขณะที่ท่านนะบี กำลังเคารพภักดีพระเจ้าของเขา ณ ถ้ำฮิรอดฺ โดยที่วะฮียฺถูกประทานลงมาด้วยอายาตฺดังนี้ “จงอ่านด้วยพระนามแห่งพระเจ้าของเจ้าผู้ทรงบังเกิดจนกระทั่ง ผู้ทรงสอนมนุษย์ในสิ่งที่เขาไม่รู้”
แล้วซูเราะฮฺได้กล่าวถึงการละเมิดขอบเขตของมนุษย์ ในการดำรงชีวิตนี้ด้วยพลังและความมั่งคั่งและการขัดขืนคำสั่งของเขาต่อข้อใช้ข้อห้ามของอัลลอฮฺ อันเนื่องมาจากความมั่งมีของเขา ความจริงแล้วจำเป็นที่เขาจะต้องขอบคุณพระเจ้าของเขาต่อความโปรดปรานที่เขาได้รับ มิใช่ด้วยการเนรคุณ และได้กล่าวเตือนเขาให้กลับไปหาพระเจ้าของเขาเพื่อหวังการตอบแทน “มิใช่เช่นนั้น แท้จริงมนุษย์นั้นย่อมจะละเมิดขอบเขต เนื่องเพราะเขาคิดว่าเขาพอเพียงแล้ว แท้จริงยังพระเจ้าของเจ้านั้นคือการกลับไป”
ต่อมาซูเราะฮฺได้กล่าวถึงเรื่องเขา “อะบีญะฮฺลฺ” ซึ่งเป็นฟิรเอานฺของประชาชาตินี้ เขาขู่เข็ญและคุกคามท่านร่อซูล และห้ามปรามท่านมิให้ทำละหมาด เพื่อแสดงความมีชัยแด่รูปปั้นและเจว็ดทั้งหลาย “เจ้าเห็นแล้วมิใช่หรือผู้ที่ขัดขวาง บ่าวคนหนึ่งเมื่อเขากำลังละหมาด”
ด้วยพระนามแห่งอัลลอฮฺ ผู้ทรงเมตตา ผู้ทรงปรานี
اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ
1. จงอ่านด้วยพระนามแห่งพระเจ้าของเจ้าผู้ทรงบังเกิด
خَلَقَ الْإِنسَانَ مِنْ عَلَقٍ
2. ทรงบังเกิดมนุษย์จากก้อนเลือด
اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ
3. จงอ่านเถิด และพระเจ้าของเจ้านั้นผู้ทรงใจบุญยิ่ง
الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ
4. ผู้ทรงสอนการใช้ปากกา
عَلَّمَ الْإِنسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ
5. ผู้ทรงสอนมนุษย์ในสิ่งที่เขาไม่รู้ (*1*)
كَلَّا إِنَّ الْإِنسَانَ لَيَطْغَى
6. มิใช่เช่นนั้นแท้จริงมนุษย์นั้น ย่อมจะละเมิดขอบเขต
أَن رَّآهُ اسْتَغْنَى
7. เนื่องเพราะเขาคิดว่าเขาพอเพียงแล้ว
إِنَّ إِلَى رَبِّكَ الرُّجْعَى
8. แท้จริงยังพระเจ้าของเจ้าเท่านั้นคือ การกลับไป (*1*)
أَرَأَيْتَ الَّذِي يَنْهَى
9. เจ้าเห็นแล้วมิใช่หรือ ผู้ที่ขัดขวาง
عَبْدًا إِذَا صَلَّى
10. บ่าวคนหนึ่ง เมื่อเขากำลังละหมาด (*1*)
أَرَأَيْتَ إِن كَانَ عَلَى الْهُدَى
11. เจ้าคิดบ้างไหมว่า หากบ่าวผู้นั้นอยู่บนแนวทางที่ถูกต้อง (*1*)
أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَى
12. หรือใช้ให้ผู้คนมีความยำเกรง (*1*)
أَرَأَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّى
13. เจ้าคิดบ้างไหมว่า หากเขาปฏิเสธ และผินหลังให้
أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَى
14. เขาไม่รู้ดอกหรือว่า แท้จริงอัลลอฮฺ นั้นทรงเห็น (*1*)
كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِيَةِ
15. มิใช่เช่นนั้น ถ้าเขายังไม่หยุดยั้ง เราจะจิกเขาที่ขม่อมอย่างแน่นอน
نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ
16. ขม่อมที่โกหกที่ประพฤติชั่ว (*1*)
فَلْيَدْعُ نَادِيَه
17. แล้วให้เขาเรียกที่ประชุมของเขา
سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ
18. เราก็จะเรียกผู้คุมนรก
كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ
19. มิใช่เช่นนั้น เจ้าอย่าได้เชื่อฟังมัน แต่จงสุญูด และเข้า (*1*)